Κριτική

Το Τελευταίο Σημείωμα

Από -

Ντοκουμέντο και συναίσθημα συμπλέκονται σε ένα στιβαρά σκηνοθετημένο ιστορικό δράμα, που δεν μπορεί να αποφύγει εντελώς τον πειρασμό της εύκολης, εκβιαστικής συγκίνησης.

Η πρόσφατη ελληνική Ιστορία εμπνέει για άλλη μία φορά τον Παντελή Βούλγαρη, ο οποίος τη χρησιμοποιεί συχνά ως φόντο μιας συγκινητικής ανθρώπινης περιπέτειας, άλλοτε εν πολλοίς μυθοπλαστικής («Χάπυ Νταίη», «Ψυχή Βαθιά») και άλλοτε βασισμένης σε αληθινά γεγονότα και πρόσωπα («Ελευθέριος Βενιζέλος», «Πέτρινα Χρόνια»). Το «Τελευταίο Σημείωμα» αφηγείται την ιστορία του κομμουνιστή και συνδικαλιστή Ναπολέοντα Σουκατζίδη, ο οποίος συνελήφθη από το καθεστώς Μεταξά, εξορίστηκε και κατέληξε στις φυλακές Ακροναυπλίας, απ’ όπου παραδόθηκε στους Γερμανούς μαζί με εκατοντάδες άλλους πολιτικούς κρατούμενους.

Η ταινία τον συναντά στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου, όπου ασκεί χρέη διερμηνέα για τον διοικητή του, τον υπολοχαγό των SS Καρλ Φίσερ. Ο τελευταίος νιώθει αντιφατικά συναισθήματα γι' αυτόν, τον παίρνει μαζί του σε εκδρομές, του προτείνει να φύγει με τη μνηστή του για τη Γερμανία, αλλά τον απειλεί και τον τιμωρεί όταν του μιλάει ειλικρινά και χωρίς δουλοπρέπεια.

Ένα από τα αφηγηματικά πλεονεκτήματα της ταινίας είναι ότι προσπαθεί όσο μπορεί να εστιάζει στα όσα διαδραματίζονται εντός του στρατοπέδου. Η περιγραφή είναι ρεαλιστική, με λιγοστές γραφικότητες (ο Ούγγρος δεσμοφύλακας, ο κρατούμενος που επιπλήττει τον Σουκατζίδη σαν ένα είδος ένοχης συνείδησης) και μερικές καλοστημένες λεπτομέρειες (το καρβέλι με τις τρεις χαρακιές-χαραμάδες ελπίδας και διαφυγής). Το βάρος όμως πέφτει στη σχέση του ναζί αξιωματικού με τον Έλληνα κρατούμενο, ένα δραματικά και ιδεολογικά πρωταγωνιστικό δίδυμο το οποίο αντιπαρατίθεται ψυχολογικά, πολιτικά κι εντέλει πολιτισμικά, με τον Σουκατζίδη (ένας λιτός, ερμηνευτικά αποτελεσματικότατος Ανδρέας Κωνσταντίνου) να έχει τη σεναριακή εύνοια –καθότι αγέρωχος, πράος και θαρραλέος, πραγματικός ήρωας–, αλλά με τον εσωτερικά ταραγμένο Καρλ Φίσερ να κερδίζει τελικά τις εντυπώσεις, κυρίως χάρη στην ερμηνεία του έμπειρου Αντρέ Χένικε («Η Πτώση», «Victoria»).

Το σενάριο της Ιωάννας Καρυστιάνη και του Παντελή Βούλγαρη κεντάει ψιλοβελονιά την (σχεδόν ερωτική) έλξη και ταυτόχρονα αναπόφευκτη απώθησή τους, η οποία συμπυκνώνει εύστοχα μια δυναμικά δραματική σύγκρουση χαρακτήρων, απόλυτα συνδεδεμένη με τη φονική σύγκρουση κρατών και ιδεολογιών που μαίνεται γύρω τους. Αυτό το γύρω τους, αντίθετα, αντιμετωπίζεται από την ταινία με ακαδημαϊκή ευπρέπεια, η οποία, πατώντας στη διεκπεραιωτική διήγηση γεγονότων (εντελώς περιττή η σκηνή δολοφονίας του υποστράτηγου Κρεχ) και στους σχηματικούς υποστηρικτικούς χαρακτήρες, οδηγεί το στόρι μέχρι την κορύφωσή του, την εκτέλεση των 200 στο σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944. Κι ενώ έχει προηγηθεί ένα καλοσκηνοθετημένο, βαθιά ανθρώπινο αποχαιρετιστήριο γλέντι, εκεί όλα κινούνται στο ρελαντί κυριολεκτικά και μεταφορικά, οι μελοδραματικοί τόνοι ανεβαίνουν κατακόρυφα και η εύκολη συγκίνηση εκβιάζεται με έναν αταίριαστο μέχρι τότε χολιγουντιανά μεγαλόσχημο, εκκωφαντικό τρόπο.

Ελλάδα. 2017. Διάρκεια: 117΄. Διανομή: TANWEER.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό σινεμά

Σχετικά Θέματα

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα * e-mail
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • κψ πριν από 12 ημέρες

    Πολύ καλή ταινία.. πολύ καλύτερη από τον μέσο όρο του ελληνικού κινηματογράφου.. Με ωραία ατμόσφαιρα, σκηνοθεσία και ερμηνείες. Είναι αλήθεια πως θα μπορούσε να είναι πιο αναλυτική στα ιστορικά γεγονότα.

  • Χριστόφορος πριν από 13 ημέρες

    Διαφωνώ με την ελλιπέστατη και πρόχειρη κριτική του Χ.Μ. Θα πρέπει οπωσδήποτε να γίνουν αναφορές στην αρτιότητα της κινηματογράφησης, της σκηνοθεσίας και τις εξαιρετικές ερμηνείες. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στο άριστο καστινγκ αλλά και των διαλόγων της ταινίας. Δεν πρόκειται για εύκολους συναισθηματισμούς ούτε και για κάτι που είναι αυτονόητο στον ελληνικό κινηματογράφο. Πρόκειται για μια εξαιρετική παραγωγή, πολύ μακριά από εύκολους μελοδραματισμούς.

  • ΓΙΑΝΝΗΣ πριν από 17 ημέρες

    Η ταινία υπέροχη, αναδεικνύει των ηρωισμό άλλα και το δραματικό στοιχείο των γεγονότων. Ωραία πλοκή, ερμηνείες. Το ιστορικό γεγονός είναι γνωστό. Όποιος δεν το γνωρίζει ή έχει κάποιες αμφιβολίες ας διαβάσει λίγο. Μπορεί να ξεκινήσει απλά από εδώ https://el.wikipedia.org/wiki/200_της_Καισαριανής#cite_note-13 αναφέρονται όλα: η επίθεση του ΕΛΑΣ στους Μολάους, η επίμαχη ανακοίνωσή για τα αντίποινα από την γερμανική διοίκηση που δημοσιεύθηκε και στον τύπο (καθημερινή), τις εκτελέσεις από ελληνες συνεργάτες των ναζί 100 κομουνιστών και χωρικών στην Λακωνία, η πολιτική ιδιότητα και διαδρομή των 200 εκτελεσμενων , οι διαμαρτυρίες για την σωτηρία τους, και επίσης το ότι 16 μέρες μετά τμήμα 100 ενόπλων του ΕΛΑΣ κατέθεσε στεφάνι στο σκοπευτήριο της Καισαριανής (προσωπικά νομίζω ότι θα ταίριαζε για τέλος στην ταινία)

  • Βασίλης Σ. πριν από 19 ημέρες

    Κατ' αρχήν η ταινία πολύ καλή, αξίζει περισσότερο απ' όσο της αναγνωρίζει ο Χ.Μ., έστω βλέποντάς την "κινηματογραφικά", σίγουρα έχει πολλά να δώσει στο θεατή "υποψιασμένο" ή όχι. Αλλά συμφωνώ και με τις παρατηρήσεις του "Χαλακατεβάκη" και του "Σαμουήλ Μ." Επειδή η ταινία αναφέρεται σε ιστορικά γεγονότα, μπορεί βέβαια "ποιητική αδεία" να τα διανθίζει με κάποιες δραματικές σεναριακές λεπτομέρειες, αλλά δεν μπορεί να "βιάζει" τα γεγονότα, για να τα στρογγυλέψει, ίσως σε μια λογική επίπλαστης εθνικής ενότητας. Αυτή η ενότητα μπορεί να υπήρχε στη φάση του Αλβανικού μετώπου (βλ. και α' γράμμα Ζαχαριάδη) αλλά δεν υπήρχε μετά τη ναζιστική κατάκτηση. Κάποιοι βάλθηκαν να τα βάλουν με "θηρίο" της σβάστικα, παρά τον εφιαλτικό "συσχετισμό δυνάμεων" ξεκινώντας από τον αγώνα των Κρητών χωρικών με τους γκράδες ενάντια στους επίλεκτους αλεξιπτωστιστές των ναζί, σχεδόν ταυτόχρονα στην κατεχόμενη Αθήνα με την υποστολή της ναζιστικής σημαίας στην Ακρόπολη (και πριν "εκπνεύσει" το σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ με τη ναζιστική εισβολή στην ΕΣΣΔ (για κάποια φίδια που τάχαμου μ' αυτό εξισώνουν ναζί και ΕΣΣΔ), ήδη από τότε με φοβερά αντίποινα. Στη συνέχεια όλη η αντιστασιακή προσπάθεια προκαλούσε φοβερά ναζιστικά και φασιστικά αντίποινα. Αυτό ίσχυσε σε όλες τις χώρες, κι όμως στην Ελλάδα η Αντίσταση γιγαντώθηκε κι έφθασε να απασχολεί πάμπολλες ναζιστικές μεραρχίες αποσπώντας τις από το Ανατολικό κυρίως Μέτωπο, όπου οι χιτλερικοί άρχισαν να συντρίβονται κυρίως από το Στάλινγκραντ και το Κούρσκ το 1943, την ίδια εποχή με τις τεράστιες διαδηλώσεις που οργάνωσε το ΕΑΜ. Τότε εκτός από την υποχρεωτική (που αποκρούστηκε από την Αντίσταση) και την "εθελοντική" επιστράτευση εργατών για τα ναζιστικά εργοστάσια κι εργοτάξια, "απογειώθηκε" κι η ένοπλη Αντίσταση του ΕΛΑΣ, ιδιαίτερα με την ιταλική συνθηκολόγηση το Σεπτέμβρη του '43, όπου σημαντικό μέρος του ιταλικού οπλισμού αποκτήθηκε από τον ΕΛΑΣ. Οι ναζί, υποχρεωμένοι πλέον να κουβαλήσουν πρόσθετες στρατιωτικές δυνάμεις, εξαπόλυσαν τιμωρητικές εκστρατείες και τερατώδη τρομοκρατικά αντίποινα, όπως π.χ. στα Καλάβρυτα 13.12.43, Δϊστομο, Χορτιάτη κλπ. Παρά τις φοβερές απώλειες σε αμάχους ή ομήρους, η Αντίσταση δεν κάμφθηκε, μην υποτιμούμε ότι είχαμε ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ πόλεμο, στα Αν. Μέτωπο χάνονταν καθημερινά δεκάδες χιλιάδες, μόνο η ΕΣΣΔ είχε περίπου 11 εκατ. νεκρούς φαντάρους και 27 εκατ. συνολικά μαζί με τους πολίτες, οπότε έστω κι ένας ναζί φαντάρος λιγότερος στο Αν. Μέτωπο "άξιζε" τις εκτελέσεις αντιποίνων για την Αντιστασιακή δράση, όσο κι αν αυτό είναι μακάβριο - αυτή όμως είναι η πραγματικότητα του "ολοκληρωτικού" πολέμου! Κι εδώ υπάρχει ένα σχετικό "κενό" στην ταινία: οι 200 εκτελέστηκαν σαν "κομμουνιστές" από τους ναζί, που ήταν βέβαια και προς τιμήν τους, αλλά ακόμη κι αν δεν ήταν, πάλι έτσι τους βάφτιζαν οι ναζί, γι αυτό έκαναν τον πόλεμο μέχρις εσχάτων για να εξαλείψουν μαζί με τους Εβραίους, Ρομά, Σλαύους κλπ, κύρια και το μίασμα των "μπολσεβίκων", "κομμουνιστών" κλπ. Στο ΕΑΜ κι ΕΛΑΣ άλλωστε, η μεγάλη πλειοψηφία δεν ήταν μέλη του ΚΚΕ, αλλά σαν "κομμουνιστές" τους κυνηγούσαν οι ναζί, έτσι εξασφάλιζαν και την υποστήριξη των ντόπιων συνεργατών τους, που προέρχονταν από το αντικομμουνιστικό φασιστικό δικτατορικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου (αγγλόφιλο πάντως μέχρι να επέλθει η Κατοχή). ΟιΈλληνες Κουσίσλιγκ που πολλοί απ' αυτούς ήταν στρατιωτικοί ηγέτες στο Αλβανικό, ανέλαβαν το ρόλο τους της συνεργασίας με τους ναζί, ακριβώς και για να αναχαιτίσουν τον "κομμουνιστικό" κίνδυνο. Έτσι από τα μέσα του 1943 οργανώθηκαν και τα Τάγματα Ασφαλείας που ορκίζονταν στον Χίτλερ για να εξοντώσουν τους "κομμουνιστές" συμπεριλαμβάνοντας σ' αυτό όποιους αντιστέκονταν στη Νέα Τάξη ή συμπαρατάσσονταν με τους "μπολσεβίκους" που την απειλούσαν στο Αν. Μέτωπο. Μια χαρά λοιπόν η δημοσιοποιημένη (π.χ. στην Καθημερινή της εποχής) ανακοίνωση των ναζί για τους 200 της Καισαριανής τους βαφτίζει "κομμουνιστές" - κι ήταν βέβαια - αλλά και συμπληρώνει για τις εκτελέσεις αντιποίνων από τους ναζί στο δρόμο Μολάων-Σπάρτης για το φόνο του Γερμανού υποστράτηγου αλλά και 3 ακόμη Γερμανών στρατιωτών (αυτό υπάρχει στην ταινία) ΑΛΛΑ ΚΑΙ 100 ΕΠΙΠΛΕΟΝ "ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ" που σκότωσαν "ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ"!!! ΕΛΛΗΝΕΣ, δηλ. τα Τάγματα Ασφαλείας - γι αυτούς τους "κομμουνιστές" δεν λέει τίποτε η ταινία, ίσως γιατί Έλληνες τους σκότωσαν (οι πρόδρομοι της χούντας - ο ίδιος ο χουντοδικτάτορας Γ. Παπαδόπουλος υπηρέτησε "ευδοκίμως" στα Τ.Α. στην Αχαϊα αλλά και στην φιλοναζιστική οργάνωση "Χ" την επίμαχη εποχή!) Επίγονοί τους είναι σήμερα αυτοί που δολοφονούν και τρομοκρατούν μετανάστες, αγωνιστές (όπως ο Φύσσας) κλπ. Αν θέλουμε να δυναμώνουμε την ιστορική μνήμη, να μην παρακάμπτουμε αυτή τη ζωτική, και με τα σημερινά δεδομένα - διάσταση. Και κάτι ακόμη: σύμφωνα με την ανακοίνωση αντιποίνων (αναφέρονται και τραυματίες στρατιώτες πέραν των 4 νεκρών) αλλά και με Γερμανικές πηγές (και μάλιστα ακόμη και φιλοναζιστικές), ο υποστράτηγος Φράντς Κρέτς συνοδευόταν στη μετακίνησή του από στρατιωτικό απόσπασμα 26 ανδρών κι όχι μόνο από τους άλλους 3 που σκοτώθηκαν όπως δείχνει η ταινία - επομένως η επιχείρηση των ανταρτών και σοβαρή και ριψοκίνδυνη ήταν και γ' αυτούς. Πάντως η ταινία κατά τη γνώμη μου και κινηματογραφικά είναι άρτια και δυνατή και την ιστορική μνήμη υπηρετεί. Αυτό το τελευταίο αξιόλογα μεν αλλά "επιλεκτικά" και κάπως τζούφια, όταν αυτά που παραλείπει είναι αυτά που μας ταλανίζουν ακόμη σαν λαό 2 γενιές μετά τα γεγονότα όπου στηρίζεται - και θα συνεχίσει αυτό όσο δεν αναμετρούμαστε ότι αυτοί οι συνεργάτες των ναζί όχι απλά δεν τιμωρήθηκαν αλλά έγιναν στη συνέχεια κράτος - Γ. Παπαδόπουλος - ή παρακράτος - π.χ. ο δοσίλογος χασάπης στο Χορτιάτη "φον" Γιοσμάς που επανακάμψας από τη Γερμανία όπου είχε καταφύγει στην Απελευθέρωση κι αμνηστευθείς σε λίγο από το βασιληά, στηρίχτηκε από τους επίσημους μηχανισμούς του κράτους κι οργάνωσε τη δολοφονία του Γρ. Λαμπράκη κι αργότερα παρασημοφορήθηκε και συνταξιοδοτήθηκε από τη χούντα σαν "αντιστασιακός" της κατοχής...).

  • Χαλακατεβάκης πριν από 23 ημέρες

    Καταρχάς η ταινία ήταν αρκετά καλή αντικειμενικά.Είχε δυνατές ερμηνείες, κάποια λαθάκια και υπερβολές, αλλά ειλχε επίσης μια όμορφη κινηματογραφική ατμόσφαιρα και θεωρώ σε γενικές γραμμές άφησε καλές εντυπώσεις. ΟΜΩΣ! Παρόλο που δεν είμαικομμουνιστής,παρόλο που δεν έχω σχέση με το ΚΚΕ, επειδή μου αρέσει η ιστορία,ο κινηματογράφος και πρωτίστως η αλήθεια, ΠΡΕΠΕΙ να τονιστεί ότι η αφαίρεση (διοτι είναι ξεκάθαρη αφαίρεση.ούτε παράλειψη,ούτε θέμα επιλογής λέξεων..) της λέξης κομμουνιστές στην ανακοίνωση της απόφασης για εκτέλεση, είναι σοβαρό ατόπημα και πραγματικά ανεξήγητο για μια ταινία ενός σπουδαίου σκηνοθέτη, και δικαίως έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις των ΚΚΕδων. Παραποιεί το ιδιο το γεγονός.Αν δεν ήταν πραγματική ιστορία θα μπορούσε να αναφέρει οτι θέλει.Μιας και υπάρχει ομως η ίδια η δημοσίευση σε εφημερίδες της εποχής, και μιας και ειναι ξεκάθαρο για όσους ξέρουν έστω λιγο από ιστορία, το ποιους εκτελεσθέντες αφορούσε, είναι αξιοπερίεργο έως σκανδαλώδες το γεγονός της αφαίρεσης της λέξης.Αν πχ κάποιος 18χρονος βγει απο την αίθουσα κ τον ρωτήσεις τι ταινία είδε, θα απαντήσει οτι είδε μια ταινία που εκτελέστηκαν 200 Έλληνες απο Γερμανούς.Μισή αλήθεια δηλαδή. Δεν ήταν δεξιοί,αριστεροί,κεντρώοι και βγήκαν με ...κλήρωση.Βρεθηκαν εκει μετά απο συγκεκριμένες αποφάσεις,συνθήκες κ γεγονότα, ήταν όλοι Εαμ κ ΚΚΕ και ήταν πολιτικοί κρατούμενοι, οχι άσχετοι...Αυτό δεν αναφέρεται παρα μονο σε εναν διάλογο, που καλό στα μπορει κάποιος να υποθέσει οτι αφορά μονο τους δυο που συνομιλούν, κ επίσης στη στιγμή της εκτέλεσης όπου ο ηλικιωμένος φωνάζει "κομμουνιστής μεχρι τέλους" (κατι τέτοιο...). Επίσης τη δολοφονία του Γερμανού αξιωματικού στη Λακωνία,που δείχνει κάποιους αντάρτης στο βουνό που έχουν στήσει ενέδρα, δεν αναφέρει ποιοι ειναι αυτοί.Γιατί δε λεει που ανήκαν?Εστω οταν η ειδηση μεταφέρεται στους κρατούμενους μεσα από το σημείωμα στο καρβέλι... Δυστυχώς ή ευτυχώς τα γεγονότα έγιναν με συγκεκριμένους πρωτσγωνιστες-ήρωες, κάτω απο συγκεκριμένες συνθήκες και σε συγκεκριμένο χρόνο.Επομενως έπρεπε ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ οταν ο Σουκατζιδης μετέφρασε τον λόγο του Ναζί στους συντρόφους του κ ανακοίνωσε οτι θα μεταφερθούν στο Χαϊδάρι για να εκτελεστούν, να τηρήσει κατα γράμμα την ανακοίνωση, κι οχι κατς γράμμα πλην το "Έλληνες κομμουνιστές".Επισης θα έπρεπε να σταθεί περισσότερο στο πως βρέθηκαν εκει.... Ζούμε σε μια εποχή που οι φασιστες τον κ υπάρχουν ανάμεσα μας και πλέον στη Βουλή, σε μια εποχή που ο ρόλος του κόμματος (οι αυτόαποκαλούμενη σπορά των ηττημένων του 45) ήταν και θα είναι απεναντι στην Ελλαδα κ τη δημοκρατία, ήταν οι παππούδες τους που συνεργάζονταν και δολοφουνασαν Έλληνες αγωνιστές, είναι οι ίδιοι που σήμερα το σύστημα προσπαθεί να τους ξεπλύνει... Η μη αναφορά των 200 κομμουνιστών και η απόκρυψη του ρόλου του καθεστώτος Μεταξά, αφενός αλλοιώνει την ιστορία του τόπου μας,κι αφετέρου δημιουργεί ασαφείες και σύγχυση στην αντίληψη όσων αγνοούν τι συνέβη.Καλλιεργεί μια ψεύτικη ενωτική διάθεση,που δεν έχει καμία λογική αν αναλογιστούμε οτι αυτή τη στιγμή 7% του πληθυσμού της χωρας ψηφίζει άτομα που έχουν από τατουάζ,μπλούζες κ σημαίες έως ιδέες,πρακτικές και νοοτροπίες, ίδιες με του Καρλ Φισερ.

  • Δήμος πριν από 24 ημέρες

    Υπέροχο! Έτσι απλά!

  • Ρίμπεντροπ – Μολότωφ πριν από 25 ημέρες

    http://www.thessalonikipress.gr/ethniko-egklima-pou-vaftisame-ethniki-antistasi-tou-thanou-tzimerou/

  • Χρηστος πριν από 25 ημέρες

    Κρίμα που οι διακόσιοι εκτελεσθέντες της καισαριανής την πρωτομαγιά του 1944 δεν μπορούν να μιλήσουν,να μας πουν αν ήταν κομμουνιστές ελλήνες πατριώτες η απλά έλληνες πατριώτες.Αυτό ακριβώς εκμεταλλεύεται η ταινία η οποία έχει ωραίο περιτύλιγμα με κομμουνιστικό περιεχόμενο, σε μια τοσο δύσκολη στιγμή για την Ελλάδα. Αλήθεια πόσες φόρές ακούγεται η λέξη ΕΛΛΑΔΑ στην ταινία;

  • Σαμουήλ Μ. πριν από 27 ημέρες

    Όταν κάνεις μια ταινία που αναφέρεσαι σε πολύ συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός νομίζω ότι πρέπει να πεις τα πράγματα όπως ακριβώς έγιναν. Μια τέτοια ιστορία βοηθάει έναν κόσμο να βγάλει συμπεράσματα, για το ρόλο του φασισμού ως μακρύ χέρι του συστήματος και για το ποιος είναι ο πραγματικός του αντίπαλος που δεν είναι άλλος από το οργανωμένο λαϊκό κίνημα. Εφόσον όμως κρύβεις την ιστορική πραγματικότητα ή ψάχνεις γενικότητες για να αλλάξεις τις λέξεις τότε το κάνεις με δόλο. Ευτυχώς που με κάτι τέτοια φαίνεται ο αντικειμενικός σκοπός του κάθε ένα και ο ρόλος του γενικότερα. Άξιος λοιπόν ο μισθός σου από τα κέρδη της ταινίας κυρ Παντελή. Για την ιστορία ο Ναπολέοντας Σουκατζίδης και στο σύνολο τους οι 200 δεν ήταν απλοί λαϊκοί αγωνιστές όπως αναφέρει η παραγωγή της ταινίας αλλά ήταν ήρωες και ήταν τέτοιοι γιατί ήταν κομμουνιστές. Που σήμαινε ότι έκαναν έναν αγώνα ανυστερόβουλα που δεν απόκλιναν ούτε χιλιοστό από τις πολιτικές τους θέσεις. Δηλαδή καμία σχέση με αυτούς που το παίζουν τώρα τιμητές του παρελθόντος. Οι 200 της Καισαριανής ήταν Έλληνες κομμουνιστές πολιτικοί κρατούμενοι που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής από τις δυνάμεις Κατοχής, ως αντίποινα για τη δράση της αντιστασιακής οργάνωσης του ΕΛΑΣ. Οι περισσότεροι από τους εκτελεσθέντες παραδόθηκαν στις δυνάμεις Κατοχής από το προηγούμενο καθεστώς του Μεταξά, ενώ η μεγάλη πλειοψηφία των 200 ήταν μέλη του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. Για την ιστορία η κατοχική εφημερίδα Καθημερινή στις 30 Απριλίου 1944, μετά την επίθεση ανταρτών του ΕΛΑΣ, δημοσίευσε την εξής ανακοίνωση: Την 27ην Απριλίου 1944 κομμουνιστικαί συμμορίαι παρά τους Μολάους κατόπιν μιας εξ ενέδρας επιθέσεως εδολοφόνησαν ανάνδρως έναν Γερμανόν Στρατηγόν και τρεις συνοδούς του. Πολλοί Γερμανοί στρατιώται ετραυματίστησαν. Ως αντίποινα διατάχτηκε: Ο τυφεκισμός 200 Κομμουνιστών την 1.5.1944. Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάοι προς Σπάρτην έξωθεν των χωρίων. Υπό την εντύπωσιν κακουργήματος τούτου Έλληνες εθελονταί εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς. Ο Στρατιωτικός Διοικητής Ελλάδος. Η ίδια ανακοίνωση μοιράστηκε και στην μορφή φυλλαδίου από τις γερμανικές Αρχές Κατοχής. Οι οργανώσεις του ΕΑΜ και της Κομματικής Οργάνωσης Αθηνών του ΚΚΕ προσπάθησαν σε συνδικαλιστικό και φοιτητικό επίπεδο να τους διασώσουν, ενώ έγινε προσπάθεια και για ένοπλη επέμβαση από τον ΕΛΑΣ, η οποία δεν πραγματοποιήθηκε. Έγιναν ψηφίσματα σωματείων υπέρ της σωτηρίας των μελλοθάνατων, έγινε συγκέντρωση συγγενών στην Μητρόπολη, καθώς και ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός προσευχόταν υπέρ της σωτηρίας τους. Η εκτέλεση των 200 κρατουμένων έγινε το πρωί της 1ης Μαΐου 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, όπου εκτελέσθηκαν με οπλοπολυβόλα, οι σοροί μεταφέρθηκαν στο Γ΄ Νεκροταφείο και τάφηκαν σε ατομικούς τάφους. Μεταξύ των εκτελεσμένων, ήταν ο Ναπολέων Σουκατζίδης (εκτελούσε και χρέη διερμηνέα) και ο Αντώνης Βαρθολομαίος, στελέχη του ΚΚΕ με χρέη στρατοπεδάρχη, που ξεχώρισαν για την αυτοθυσία τους, αφού αρνήθηκαν να εκτελεστεί άλλος στη θέση τους όπως τους προτάθηκε από τον Γερμανό διοικητή του στρατοπέδου του Χαϊδαρίου, Καρλ Φίσερ (Karl Fischer). Εκτελέστηκε επίσης και ο πρώην βουλευτής του ΚΚΕ Στέλιος Σκλάβαινας.

  • γιωργος κομινακης πριν από 27 ημέρες

    "Θείε Νίκο, κοριτσάκι¨...τι άλλο θα δούμε σε αυτήν την χώρα με μοναδικό σκοπό την αποβλακώση του Θεατή.