Κριτική

Τερματικός Σταθμός

Από -

Ένα υπερβολικά στιλιζαρισμένο νεο-νουάρ που κοπιάρει το σινεμά του Γκάι Ριτσι και αναλώνεται σε μακριούς, εξυπνακίστικους διαλόγους τους οποίους διακόπτουν οκνηρά ξεσπάσματα βίας.

Βοηθός σκηνοθέτη σε μπλοκμπάστερ όπως τα «Sherlock Holmes» και «Παγκόσμιος Πόλεμος Ζ», ο Βον Στέιν υπογράφει με τον «Τερματικό Σταθμό» το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του, αγκαζάροντας για πρωταγωνίστρια την πρωτοκλασάτη Μάργκο Ρόμπι («Εγώ, η Τόνια»). Η Αυστραλιανή σταρ ενσαρκώνει μια σαγηνευτική πληρωμένη δολοφόνο με διπλή ζωή, η οποία ακολουθεί τις εντολές ενός μυστήριου αρχιεγκληματία. Στο υπερβολικά στιλιζαρισμένο νεο-νουάρ του ο Στέιν στήνει μια πολύπλοκη αφήγηση ως καμουφλάζ των συνεχών ανατροπών που πρόκειται να αποκαλυφθούν, την οποία αδυνατεί να διαχειριστεί, με αποτέλεσμα να χάνει γρήγορα το τέμπο του.

Ανάμεσα στα οκνηρά ξεσπάσματα βίας, οι χαρακτήρες επιδίδονται σε έναν ατελείωτο­ βερμπαλισμό γεμάτο εξυπνακίστικες ατάκες, που ακούγονται σαν άτυπος διαγωνισμός βαρύτερης βρετανικής προφοράς. Ούτε το επιτηδευμένο παίξιμο της Ρόμπι βοηθά ιδιαίτερα, η οποία εδώ περισσότερο­ ποζάρει (σέξι, απειλητικά, ναζιάρικα) παρά ερμηνεύει. Με τον «Τερματικό­ Σταθμό» ο Στέιν στόχευε σε ένα εικαστικά συναρπαστικό, φεμινιστικό action movie που κοπιάρει το σινεμά του Γκάι Ρίτσι, στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για ένα φιλμ φλύαρων συζητήσεων που κρυώνει γρηγορότερα και από τον καφέ των πρωταγωνιστών. 

Ιρλανδία, Μ. Βρετανία. 2018. Διάρκεια: 90΄. Διανομή: TANWEER.

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • ΧΡΥΣΟΔΗΜΗ ΜΑΧΑΙΡΑ πριν από 1 μήνες

    XAMENOΣ ΧΡΟΝΟΣ Η ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΑΣΕ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙς ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΟΙ ΦΟΝΟΙ-ΚΑΚΟ