Κριτική

Τα Μυστήρια του Ιερώνυμου Μπος

Από -

Καλοαφηγημένο ντοκιμαντέρ κυρίως μουσειακού ενδιαφέροντος.

Με αφορμή τα 500 χρόνια από το θάνατο του Φλαμανδού ζωγράφου Ιερώνυμου Μπος (1450-1516 ), το Μουσείο Prado της Μαδρίτης πρόσφερε στον Ισπανό ντοκιμαντερίστα Χοσέ Λουίς Λόπεζ-Λινάρες αποκλειστική πρόσβαση στον εμβληματικό πίνακά του «Ο κήπος των επίγειων απολαύσεων». Κορυφαίο έργο τού επί χρόνια παρεξηγημένου εικαστικού, ο οποίος θεωρήθηκε κάτι παραπάνω από «επινοητής τεράτων και χιμαιρών» μόλις τον προηγούμενο αιώνα, ο «Κήπος…» κορυφώνει τη μοναδική δεξιοτεχνία του και διερευνά πολυεπίπεδα την έννοια της αμαρτίας, βασική θεματολογία του Μπος.

Ο φακός εξερευνά σχολαστικά κάθε λεπτομέρεια του φημισμένου τρίπτυχου –αριστερά ο Παράδεισος, στη μέση οι επίγειες απολαύσεις και αριστερά η Κόλαση–, ενώ εικαστικοί όπως ο Κινέζος Κάι Γκούο-Κιάνγκ, καλλιτέχνες (από τους λογοτέχνες Σαλμάν Ρούσντι και Ορχάν Παμούκ μέχρι τον συνθέτη Λουντοβίκο Εϊναούντι ) και τεχνοκριτικοί προσπαθούν να ξεδιαλύνουν τα μυστικά του, συνδέοντάς τα με τους υπόλοιπους πίνακες του ζωγράφου και τις ιστορικοκοινωνικές συνθήκες της εποχής. Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη δουλειά κι ένα καλοαφηγημένο ντοκιμαντέρ, κυρίως μουσειακού ενδιαφέροντος, ιδανικό για φιλότεχνους σινεφίλ.

Ισπανία, Γαλλία. 2016. Διάρκεια: 90΄. Διανομή: NEO FILMS.

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • Μιχάλης Οδυσσέας Γιακουμάκης πριν από 2 μήνες

    Κε Μήτση, Ο όρος "εικαστικός" είναι εντελώς αδόκιμος για έναν ζωγράφο, και ακομα περισσότερο για έναν ζωγράφο της εποχής του Ιερώνυμου Μπος. Ο όρος "εικαστικός" είναι καθαρό επινόημα των απολογητών της μετα-μοντέρνας τέχνης. (Παρακαλώ αποφύγετε κάθε σύγχιση της τελευταίας με την Μοντέρνα Τέχνη που έκλισε τον κύκλο της στα μέσα περίπου της δεκαετίας του '60) Ο όρος "εικαστικός" σημαίνει ουσιαστικά "λίγο απ' όλα". Ολίγη ζωγραφική, ολίγη γλυπτική, ολίγη χαρακτική, ολίγον βίντεο, ολίγα νέα μέσα, ολίγη εγκατάστασις, ακόμα και ολίγη "performance". Αντανακλά τη σύγχιση που επικρατεί στην σύγχρονη mainstream τέχνη, σύγχιση εκφραστικών μέσων και αισθητικών στόχων. Όσοι από εμάς έχουμε αφιερώσει την ύπαρξή μας στην Τέχνη γνωρίζουμε πολύ καλά πως το "λίγο απ' όλα" σημαίνει ουσιαστικά "τίποτα" γιατί καμμία τέχνη δεν γίνεται σοβαρά αν ο δημιουργός δεν αφιερωθεί ψυχή τε και σώματι στην εξερεύνηση του συγκεκριμένου εκφραστικού μέσου που έχει επιλέξει. Γι' αυτό το λόγο κανένας σοβαρός, ζωγράφος, χαράκτης, γλύπτης, αρχιτέκτονας, κινηματογραφισής, φωτογράφος κ.λ.π. δεν θα ανεχθεί ποτέ να τον ονομάσουν "εικαστικό". Είμαι σίγουρος πως, για τον ως άνω λόγο, ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ Ιερώνυμος Μπος - στην εποχή του οποίου και μέχρι τα μέσα περίπου του 20 αι. ο επίμαχος όρος ήταν άγνωστος - θα θεωρούσε προσβολή να τον ονομάσουν έτσι, αν με κάποιον μαγικό τρόπο μπορούσε να βρεθεί στην εποχή μας και να γνωρίσει από κοντά την τέχνη και την Τέχνη του σήμερα. Ας προσέχουμε λοιπόν τι γράφουμε, δεν είναι ντροπή να μην τα ξέρουμε όλα αλλά είναι σίγουρα ντροπή να μην ρωτάμε πριν βουτήξουμε την πένα στη μελάνη. Φιλικά Μιχάλης Οδυσσέας Γιακουμάκης Ζωγράφος και όχι - θεός φυλάξοι - "εικαστικός"