Κριτική

Ο Πρόεδρος

Από -

Βραδύκαυστο και ατμοσφαιρικό δραματικό θρίλερ πάνω στη διαχείριση της εξουσίας, το οποίο συνδέει τολμηρά πολιτική και ψυχανάλυση, από τον βραβευμένο σκηνοθέτη της «Paulina».

Είτε γράφοντας σενάρια για τον συμπατριώτη του Πάμπλο Τραπέρο («Leonera», «Το Αρπακτικό», «Λευκός Ελέφαντας») είτε σκηνοθετώντας τα ο ίδιος («Ο Φοιτητής», «Paulina»), ο Σαντιάγο Μίτρε προσπαθεί πάντα να συνδέσει το προσωπικό δράμα ενός αμφιταλαντευόμενου χαρακτήρα με το κοινωνικό περιβάλλον του, δηλαδή τη σύγχρονη αργεντίνικη πραγματικότητα. Στις δικές του ταινίες, μάλιστα, τα ερωτήματα πάνω στη διαχείριση της εξουσίας επανέρχονται επίμονα, θέτοντας στους πρωταγωνιστές αναπάντητα ηθικά διλήμματα.

Όπως λοιπόν ο ανώτατος δικαστικός Φερνάντο της «Paulina» πρέπει να αποφασίσει αν θα χρησιμοποιήσει την πολιτική του δύναμη για να προστατεύσει διά της πλαγίας οδού την κακοποιημένη κόρη του, έτσι και ο πολιτικά άφθαρτος πρόεδρος της Αργεντινής Ερνάν Μπλάνκο οφείλει να σκεφτεί καλά πόσο «καθαρά» θα κινηθεί στη συνάντηση κορυφής των ηγετών της Λατινικής Αμερικής, η οποία διεξάγεται σε ένα απομονωμένο ξενοδοχείο των χιλιανών Άνδεων. Η χώρα του στέκεται στο πλάι της Βραζιλίας, η οποία ηγείται της ίδρυσης ενός Οργανισμού Πετρελαίου της Νότιας Αμερικής που δεν θα ελέγχεται από τις ΗΠΑ, οι κινήσεις στη γεωπολιτική σκακιέρα, όμως, είναι εξαιρετικά πολύπλοκες κι εντελώς απρόβλεπτες. Την ίδια στιγμή, ένα σκάνδαλο συνδεδεμένο με τον εν διαστάσει σύζυγο της ψυχολογικά ασταθούς κόρης του Μαρίνα απειλεί τον Μπλάνκο, ο οποίος αναγκάζει την τελευταία να έρθει άμεσα στο ξενοδοχείο του.

Αν και χρησιμοποιεί το κλασικό σεναριακό τέχνασμα της ταυτόχρονης «επαγγελματικής» και οικογενειακής κρίσης για να στριμώξει τον ήρωά του στα σκοινιά, ο Μίτρε υιοθετεί έναν αφηγηματικό ρεαλισμό χωρίς έντονες δραματικές εξάρσεις. Εσωτερικοί και εξωτερικοί χώροι (διάδρομοι, δωμάτια, σκάλες, αλλά και οι γεμάτοι απότομες στροφές δρόμοι στο βουνό) σκηνοθετούνται με τρόπο που εντείνει την αίσθηση του λαβυρίνθου, ενώ το σασπένς για την έκβαση των διαπραγματεύσεων ανεβαίνει αργά και με σαδιστική τελετουργική σταθερότητα. Χάρη στη στιβαρή και λακωνική ερμηνεία του Ρικάρντο Νταρίν οι σκέψεις του Μπλάνκο παραμένουν μέχρι τέλους ένα πραγματικό μυστήριο, αλλά χωρίς την ενδιαφέρουσα τροπή που παίρνει η παράλληλη ιστορία της Μαρίνα ίσως όλα αυτά να έφταναν ως μια ειλικρινή, μα κοινότοπη και μάλλον νωθρή κριτική των διαπλεκόμενων δομών και της αμοραλιστικής γοητείας της εξουσίας. Η εν μέσω της συνάντησης κατάρρευση της τραυματισμένης ψυχολογικά νεαρής, η οποία έχει μεγαλώσει στη σκιά μιας επιβλητικής πατρικής φιγούρας, θα εμπλέξει έναν ψυχαναλυτή και, μέσω ύπνωσης, θα φέρει στην επιφάνεια μερικές αλλόκοτες παιδικές αναμνήσεις. Είναι αληθινές; Είναι επινοημένες; Χωρίς απλοποιητικές εξηγήσεις, με πολλά υπονοούμενα και με μια διακριτική αλλαγή της όλης ατμόσφαιρας της ταινίας, η οποία μπαίνει στα χωράφια του θρίλερ, ο Μίτρε ολοκληρώνει το υπνωτιστικά γοητευτικό δράμα του αντιπαραθέτοντας υποσυνείδητες επιθυμίες και πολιτική πραγματικότητα, ψυχαναλυτικά παιχνίδια κυριαρχίας και στυγνά οικονομικά συμφέροντα. Αμφιβάλλει κανείς για το τελικό αποτέλεσμα;

Αργεντινή, Γαλλία, Ισπανία. 2017. Διάρκεια: 108΄. Διανομή: WEIRD WAVE.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό σινεμά

Σχετικά Θέματα

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα * e-mail
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης