Συνέντευξη

Ο Γκάμπε Κλίνγκερ παραλίγο να γυρίσει το «Πόρτο» στην Αθήνα

Από -

Ο σκηνοθέτης της τελευταίας ταινίας με πρωταγωνιστή τον Άντον Γέλτσιν μιλά για το σπαρακτικό ρομάντζο του με φόντο τη γραφική πορτογαλική πόλη.

Η αφήγηση του «Πόρτο» μπλέκει το παρελθόν με το παρόν, την ανάμνηση με την πραγματικότητα. Σε κάθε ενότητα η εικόνα εμφανίζει διαφορές, ανεπαίσθητες αλλαγές στην υφή και τα χρώματά της. Με ποιον τρόπο προσεγγίσατε τη χρήση του φιλμ και των διαφορετικών μεταξύ τους μηχανών;
Χρησιμοποιήσαμε πολλές διαφορετικές κάμερες, εννιά συνολικά. Δε θα σε κουράσω με τεχνικές λεπτομέρειες, αλλά για μένα ήταν σημαντικό να έχουμε αρκετές επιλογές σε κάμερες, φακούς, κάδρα με έναν τρόπο αντίστοιχο του ζωγράφου που διαλέγει ανάμεσα σε πινέλα, μπογιές και μεγέθη καμβά. Αν θες να αφηγηθείς μια ιστορία που πηγάζει από τις αναμνήσεις των ηρώων, οι εικόνες σου πρέπει να δείχουν υποκειμενικές. Πρέπει να αναμιγνύεις το στιλ για να εισέλθει ο θεατής στην πνευματική κατάσταση των χαρακτήρων.

Ποιος θα λέγατε είναι ο λόγος που νέοι κινηματογραφιστές απορρίπτουν την ιδέα της χρήσης του φιλμ για τις ταινίες τους; Είναι μονάχα θέμα προϋπολογισμού;
Είναι περίπλοκο θέμα και δε θα ήθελα να κρίνω άλλος σκηνοθέτες. Συνήθως προσπαθείς να βρεις τα καλύτερα εργαλεία για να πεις με τον τρόπο που θες την ιστορία σου. Στην περίπτωση του «Πόρτο» λειτούργησε αντίστροφα, πρώτα είχαμε τις κάμερες και τη δομή της πλοκής και ύστερα σκαρφιστήκαμε την ιστορία. Μου αρέσει να δουλεύω με ασυμβίβαστους τρόπους. Πάντως, είναι γεγονός πως ενώ το φιλμ 35mm έχει απαγορευτικό κόστος, την ίδια στιγμή προσφέρει πάρα πολλά πλεονεκτήματα. Θα παρότρυνα νέους κινηματογραφιστές να βρουν ένα τρόπο να αφηγηθούν τις ιστορίες τους χρησιμοποιώντας το φιλμ. Πάντα υπάρχει τρόπος αν ψάξεις πολύ.

Αν και έχουμε ξαναδεί στο παρελθόν τον Άντον Γέλτσιν να πρωταγωνιστεί σε μια ρομαντική ταινία («Ιστορία Αγάπης»), εδώ είναι απόλυτος κυρίαρχος της ερμηνείας του που είναι ταυτόχρονα συναισθηματική και γεμάτη ένταση. Πώς δουλέψατε πάνω στο χαρακτήρα που υποδύεται;
Βλέποντας πάρα πολλές ταινίες και εξετάζοντας ακόμα περισσότερους χαρακτήρες ταινιών από διαφορετικές περιόδους του κινηματογράφου: τις βουβές, τη «χρυσή εποχή» του Χόλιγουντ, τις αμερικάνικες ταινίες του '70, τη νουβέλ βαγκ... Καλύψαμε τα πάντα. Γι' αυτό το λόγο πιστεύω πως στην ερμηνεία του Άντον υπάρχουν ψίγματα σπουδαίων ηθοποιών όπως ο Πίτερ Λόρ, ο Ζαν Πιέρ Λεό, ο Ρόμπερτ ντε Νίρο στην αρχή της καριέρας του, και ο Χοακίν Φοίνιξ. Παράλληλα αναρωτιόμασταν τι θα μπορούσε να κάνει στην Πορτογαλία ένας τύπος αποξενωμένος από την οικογένειά του και πώς θα μπορούσε να διαχειριστεί ψυχολογικά τη μοναξιά του. Ο ίδιος ο Άντον είχε αποτραβηχτεί από τους υπόλοιπους κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, επιλέγοντας ακόμα και να μείνει σε ξεχωριστό ξενοδοχείο. Πιστεύω ότι το έκανε αυτό για να βιώσει όντως τη μοναξιά του ήρωα.

Ως χαρακτήρας εξάλλου ο Τζέικ είναι μια τραγική φιγούρα, αφού νιώθει πως κάποιος του άρπαξε ό,τι αγαπούσε περισσότερο. Είναι ο έρωτας ζήτημα σωστού συγχρονισμού;
Όχι μόνο. Είναι περίπλοκο. Τα ζητήματα της καρδιάς είναι καλύτερο κάποιες φορές να μένουν αναπάντητα ή ανερμήνευτα. Ξέρεις, όταν ο Τζιμ Τζάρμους (σ.σ.: παραγωγός της ταινίας) διάβασε το σενάριο, ένα από τα πράματα που μου είπε ήταν: «Είναι ανάγκη ο Τζέικ να είναι τόσο στεναχωρημένος; Νιώθω άσχημα γι' αυτόν!».

Το «Πόρτο» είναι μόλις η τρίτη ταινία της συμπρωταγωνίστριας Λούσι Λούκας. Πώς την ανακαλύψατε;
Μέσω μιας τυπικής διαδικασίας κάστινγκ. Είχε ήδη περάσει οντισιόν από το φίλο μου Γουίτ Στιλμαν για μια τηλεοπτική σειρά, έτσι βρισκόταν στο Παρίσι για γυρίσματα. Πέρασε λοιπόν κι από τα γραφεία μας και έδωσε μια υπέροχη οντισιόν. Αμέσως μετά της έστειλα το σενάριο και μου το επέστρεψε με μερικές απίστευτες σημειώσεις. Κατάλαβα αμέσως πως θα είναι αφοσιωμένη 100% στην ταινία. Να δουλεύεις μαζί της σε αυτήν την ταινία ήταν σα να εισπνέεις οξυγόνο προτού πάθεις ασφυξία.

Γνωρίζουμε πως υπήρχε σχέδιο να γυριστεί η ταινία στην Αθήνα. Τι σας απέτρεψε από το να έρθετε εδώ και κατά πόσο θα διέφερε το τελικό αποτέλεσμα;
Δε θα μάθουμε ποτέ. Μαντεύω πως αν έκανα γυρίσματα στην Αθήνα θα συμπεριλάμβανα με κάποιο τρόπο την πολιτική κατάσταση στη χώρα. Δεν πιστεύω πως ο χαρακτήρας της Μάτι (Λούσι Λούκας) θα άλλαζε ιδιαίτερα, εξάλλου είναι αρχαιολόγος και θα έχει πολλά να κάνει στην Ελλάδα. Ο Τζέικ πιθανότατα να αλλάζε περισσότερο... Ίσως και όχι. Όπως και στον υπόλοιπο κόσμο, έτσι και στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί μοναχικοί άνθρωποι. Ενδεχομένως να ήταν ένας ψαράς σε κάποιο απομονωμένο νησί! Για να είμαι ειλικρινής όμως, δεν υπήρξε κάτι που απέτρεψε το γύρισμα στην Αθήνα. Αν το θέλαμε πραγματικά, θα το καταφέρναμε. Θέλω ακόμα να γυρίσω μια ταινία εκεί. Η πόλη του Πόρτο εμφανίστηκε ως μια ενδιαφέρουσα επιλογή, η οποία συνδυάστηκε με μια χρηματική πρόταση από τη διοίκηση της πόλης, έτσι απλώς ταξιδέψαμε εκεί. Ελπίζω πως μια μέρα το ρεύμα θα με φέρει ξανά στην Ελλάδα.

Τι να περιμένουμε από εσένα στο μέλλον;
Έχω στα σκαριά μια ταινία εποχής τοποθετημένη στο Σικάγο της δεκαετίας του '60 με έντονο το στοιχείο του μιούζικαλ. Παράλληλα ετοιμάζω ένα ντοκιμαντέρ για τους έφηβους του '60 που γύριζαν ταινίες στη Νέα Υόρκη. Οπότε έχω δύο πρότζεκτ σχετικά με τη συγκεκριμένη δεκαετία, που όμως διαφέρουν εντελώς μεταξύ τους.

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης