Κριτική

Μικροί Κύριοι

Από -

Μετακομίζοντας στο Μπρούκλιν, ο Τζέικ γίνεται φίλος με τον Τόνι, γιο της γυναίκας που νοικιάζει το μαγαζί του παππού του. Μετά το θάνατο του τελευταίου όμως οι οικονομικές διαφορές των γονιών τους θα ξεκινήσουν μια αντιπαράθεση που θα ταράξει τη φιλία τους, σε μια συναισθηματικά ρεαλιστική, ζεστή και ειλικρινή απέναντι στους χαρακτήρες της ιστορία ενηλικίωσης με κοινωνικές ευαισθησίες.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως ο Άιρα Σακς γυρίζει ταινίες συναισθηματικού ρεαλισμού. Δράματα χαρακτήρων δηλαδή, συνήθως ανάλαφρα και με γουντιαλενικό άρωμα, τα οποία περιστρέφονται συχνά γύρω από θέματα αναζήτησης ταυτότητας και αποτυπώνουν με μια χαλαρή­ ειλικρίνεια τον περίπλοκο συναισθηματικό κόσμο των ηρώων. Έχει μάλιστα μια ιδιαίτερη κινηματογραφική σχέση με τη χώρα μας. Ο Χρήστος Κωνσταντακόπουλος της Faliro House έχει κάνει παραγωγή στις τελευταίες δύο ταινίες του, με τον Θύμιο Μπακατάκη του «Αστακού» να είναι διευθυντής φωτογραφίας στο «Keep the Lights on» (2012 ) και τον Χρήστο Βουδούρη του «Πριν τα Μεσάνυχτα» στο «Η Αγάπη Είναι Παράξενη» (2014 ).

Περισσότερο από την Ελλάδα όμως, ο Σακς έχει στενή σχέση με τη Νέα Υόρκη, όπου εγκαταστάθηκε πριν από τρεις δεκαετίες και αποτελεί το φυσικό ντεκόρ των πιο πρόσφατων ταινιών του. όπως και των «Μικρών Κυρίων». Μετά το θάνατο του παππού του ο μικρός Τζέικ μετακομίζει από το Μανχάταν στο Μπρούκλιν. Εκεί γνωρίζει τον Τόνι, τον συνομήλικο γιο της γυναίκας που νοικιάζει το μαγαζί του παππού του, με τον οποίο γίνονται στενοί φίλοι. Οι γονείς του Τζέικ όμως θέλουν να δια­πραγματευτούν με τη Λίονορ, τη μητέρα του Τόνι, το νοίκι του μαγαζιού, του οποίου τη χρήση φαίνεται πως ο παππούς είχε παραχωρήσει σε εκείνη δωρεάν.

Αυτό θα γίνει η αφορμή να ξεκινήσει μια αντιπαράθεση που θα ταράξει τη φιλία των δύο εφήβων, την οποία ο Σακς περιγράφει με έναν casual τρόπο που τονίζει τις μικρές λεπτομέρειες, τις χαλαρές στιγμές και τα αθώα συναισθήματά της, τα οποία αγγίζουν αυτά μιας­ ερωτικής σχέσης. Παράλληλα αυτή η τρυφερή μελέτη χαρακτήρων αποτυπώνει με εξίσου δια­κριτικές πινελιές έναν κόσμο πολύ πιο προσγειωμένο στην καθημερινότητα των ενηλίκων, που από το εμπόριο μέχρι την καλλιτεχνία (ο πατέρας του Τζέικ είναι ηθοποιός ) είναι άρρηκτα δεμένος με τα υλικά αγαθά και τις οικονομικές εξαρτήσεις.

Χωρίς εξάρσεις και μελοδραματισμούς, οι «Μικροί Κύριοι» ακολουθούν μια συνηθισμένη, σχεδόν κοινότοπη ιστορία αντρικής φιλίας κι ενηλικίωσης και, φωτίζοντας με κομψό τρόπο τις φευγαλέα πολύτιμες στιγμές της (απαρατήρητες στο παρόν, σημεία αναφοράς για τις μελλοντικές αναμνήσεις ), την κάνουν ξεχωριστή. τόσο συναισθηματικά όσο και κινηματογραφικά. Οι αναφορές στον «Γλάρο» του Άντον Τσέχοφ και –μέσω του τίτλου– στους «Μικρούς κυρίους» της Λουίζα Μέι Άλκοτ είναι ενδεικτικές του κομψού τρόπου με τον οποίο η ταινία αναφέρεται στο χάσμα των γενεών και στις σχέσεις προσδοκίας και διάψευσης στη ζωή, η οποία είναι τελικά αυτή που θα δώσει με το πέρασμα του χρόνου στα πάντα (συναισθήματα, ελπίδες, απογοητεύσεις... ) τη σωστή τους διάσταση.

ΗΠΑ. 2016. Διάρκεια: 85΄. Διανομή: NEO FILMS.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό σινεμά

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα * e-mail
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • Μυρτώ Δρακοπούλου πριν από 11 ημέρες

    Συμπαθητική ταινία, και ρεαλιστική ως προς τις ανθρώπινες σχέσεις και ιδίως των εφήβων παιδιών που έπαιξαν πολύ φυσικά. Αλλά τελείωσε κάπως απότομα μεταπηδώντας προς το τέλος χωρίς να μας δώσει να καταλάβουμε το τί έγινε μεταξύ των ιδιοκτητών του μαγαζιού και της ενοικιάστριας. Της έκαναν έξωση? Εφυγαν ξανά για το Μανχάταν? Δεν κατάλαβα τι έγινε. Είδαμε μόνο ότι και οι δύο πρώην έφηβοι φίλοι μπήκαν στην σχολή που ήθελαν και οι δύο τελικά στην Νέα Υόρκη. Ετσι τελείωσε απότομα η ταινία αφήνοντας ενα χάσμα μερικών χρόνων.