Κριτική

Μια Βόλτα στη Γαλλία

Από -

Οι δύο όψεις της σύγχρονης Ευρώπης συναντιούνται σε ένα επίκαιρων ιδεών και ανάλαφρων διαθέσεων road movie, με τον απολαυστικότερο Ζεράρ Ντεπαρντιέ των τελευταίων χρόνων.

Ερμηνευτής τεραστίων δια­στάσεων, κυριολεκτικά και μεταφορικά, ο 69χρονος Ζεράρ Ντεπαρντιέ είναι εδώ και πάνω από τέσσερις δεκαετίες ο ηθοποιός με την ευρύτερη γκάμα ρόλων στο σύγχρονο ευρωπαϊκό σινεμά, του οποίου εξακολουθεί να αποτελεί πολύτιμο κεφάλαιο. Μόνο που τα τελευταία χρόνια ο απρόβλεπτος, κυκλοθυμικός σταρ αποφασίζει αραιά και πού να αφοσιωθεί σε έναν ρόλο, να τον ψάξει διεξοδικά και να τον ερμηνεύσει χωρίς εντυπωσιακές μα φτηνές μανιέρες. Μια τέτοια περίπτωση­ ήταν το «Μαμούθ» των Ντελεπίν και Κερβέρν, μια άλλη το «Welcome to New York» του Έιμπελ Φεράρα και τώρα το «Μια Βόλτα στη Γαλλία» του Ρασίντ Ντζαϊντανί. Έτσι ο αφοπλιστικός Ντεπαρντιέ αναδεικνύεται σε μεγάλη ατραξιόν της δεύτερης ταινίας του αλγερινο-σουδανικής καταγωγής δημιουργού, ο οποίος έχει δουλέψει ως οικοδόμος και κατόπιν ως σεκιουριτάς στα γυρίσματα του «Μίσους» του Ματιέ Κασοβίτς (!), διακρίθηκε ως επαγγελματίας μποξέρ, για να καταλήξει ηθοποιός­, συγγραφέας κι εντέλει σκηνοθέτης (υποψήφιος για Σεζάρ με το «Rengaine» του 2012).

Το «Μια Βόλτα στη Γαλλία» είναι ένα κλασικό buddy movie που παίρνει τους δρόμους προσπαθώντας να ανοίξει διάλογο ανάμεσα σε μια κομφορμιστική Γηραιά Ήπειρο, αγκυλωμένη στο παρελθόν, και μια θαρραλέα όσο και αβέβαιη Ευρώπη του αύριο, η οποία ακόμη αναζητά τον προσανατολισμό της. Τη δεύτερη εκπροσωπεί ο εικοσάχρονος ράπερ Φαρούκ, που εξαιτίας μιας­ διαμάχης με έναν αντίπαλο μουσικό αναγκάζεται να εγκαταλείψει για λίγο το Παρίσι. Ακολουθώντας τη συμβουλή του παραγωγού του, καταφεύγει στον Νότο για να συνοδεύσει τον πατέρα του τελευταίου σε ένα ταξίδι στα γαλλικά λιμάνια της Μεσογείου. Μόνο που ο κ. Ντεμουλέν, ερασιτέχνης ζωγράφος ο οποίος ακολουθεί τα βήματα του σπουδαίου τοπιογράφου Κλοντ-Ζοζέφ Βερνέ και αναπαράγει τους πίνακές του, είναι ένας ξενοφοβικός, με αναχρονιστικές αντιλήψεις, που δεν νιώθει άνετα με έναν νεαρό αραβικής καταγωγής για παρέα.

Όπως και ο ήρωάς του, ο ανήσυχος Φαρούκ, ο Σαντέκ είναι ένας ευρηματικός ράπερ κι ένας ταλαντούχος νέος ηθοποιός που κοιτάζει άφοβα­ τον Ντεπαρντιέ στα μάτια. Αν και ο βετεράνος σταρ ξέρει να κλέβει τις σκηνές με τους διασκεδαστικούς αυτοσχεδιασμούς του, ο Σαντέκ λειτουργεί έξοχα ως δραματικό αντίβαρο, δεξιοτεχνικά χειριζόμενος τόσο τα έντονα ξεσπάσματα και τις τεταμένες αντιπαραθέσεις όσο και τους κυρίαρχους σε όλη την κινηματογραφική διαδρομή κωμικούς τόνους. Αποδεικνύεται πιο περίπλοκος ως χαρακτήρας από τον μάλλον μονοδιάστατα γραμμένο κ. Ντεμουλέν και όταν βγαίνει έξω από τα στερεότυπα του «εξεγερμένου» καλλιτέχνη, η ταινία κερδίζει σε φρεσκάδα και ρεαλισμό. Στοιχεία που μαζί με την πρόθεση για κοινωνικό διάλογο­ χαρίζουν μια τρυφερή ειλικρίνεια στη «Βόλτα…», η οποία απέσπασε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο πρόσφατο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Αθήνας.

Γαλλία. 2016. Διάρκεια: 95΄. Διανομή: ONE FROM THE HEART.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό σινεμά

Σχετικά Θέματα

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης