Κριτική

Ξαναγύρισε ο Μπαμπάς

Από -

Η φόρμουλα της «αστείας», αταίριαστης συνύπαρξης επαναλαμβάνεται με τον ίδιο, προβλέψιμο, άνοστο και φαρσικό τρόπο της πρώτης ταινίας.

Μετά τους ξεκαρδιστικούς «Μπάτσους Από τον Πάγκο», οι Γουίλ Φέρελ και Μαρκ Γουόλμπεργκ συνεργάστηκαν ξανά πρόπερσι στο εντελώς φαρσικό και βαρετά προβλέψιμο αυτήν τη φορά, αλλά εξίσου επιτυχημένο εμπορικά «Γύρισε ο Μπαμπάς». Τώρα, στο καινούργιο τους ραντεβού ως Μπραντ και Ντάστι, έχουν αποφασίσει να συνυπάρξουν αρμονικά ως «από κοινού μπαμπάδες» – μέχρι που δέχονται την απρόσμενη χριστουγεννιάτικη επίσκεψη των... δικών τους πατεράδων. Η φόρμουλα ο ένας τρυφερός και μυγιάγγιχτος, ο άλλος μάτσο και πολιτικά μη ορθός επαναλαμβάνεται, με τους Λίθγκοου και Γκίμπσον να βοηθούν στο στήσιμο μερικών (μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού) έξυπνων κωμικών στιγμών. Στην υπόλοιπη ταινία ο Γουίλ Φέρελ αγωνίζεται απελπισμένα να φανεί αστείος, χαμένος σε ένα αμήχανο συνονθύλευμα μελούρας και άνοστου χιούμορ, το οποίο κορυφώνεται σε ένα φινάλε-αποθέωση της κιτς αμερικανιάς.

ΗΠΑ. 2017. Διάρκεια: 100΄. Διανομή: UIP.

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης