Κριτική

Kananga

Από -

Απλή, «διαφημιστική» και χωρίς ίχνος κριτικής διάθεσης καταγραφή μιας κίνησης ουμανιστικής προσφοράς αλλά και θρησκευτικού προσηλυτισμού.

Στην Κανάγκα του Κονγκό, την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της αχανούς αφρικανικής χώρας, που μαστίζεται από εμφύλιες δια­μάχες κι επικίνδυνο παρεμπόριο, λειτουργεί από τη δεκαετία του ’70 μια ελληνορθόδοξη ιεραποστολή. Υπό τη μέριμνα του μητροπολίτη Κινσάσας Νικηφόρου πλέον, συνεχίζει το δύσκολο έργο της παρέχοντας στέγη, τροφή και μόρφωση σε δεκάδες κυρίως νεαρούς Κονγκολέζους, οι οποίοι έχουν ασπαστεί το χριστιανισμό­.

Ταξιδεύοντας μέχρις εκεί για λίγες εβδομάδες κατά την περίοδο του Πάσχα, ο Παύλος Τριποδάκης αποτυπώνει εκστατικός την καθημερινότητά της, την προσεγγί­ζει καταγραφικά και σχεδόν «διαφημιστικά», ενώ (υπερ)τονίζει την ουμανιστική προσφορά της. Εικόνες από τον έξω κόσμο δεν υπάρχουν, χαρωπά παιδιά τρέχουν, παίζουν και ψέλνουν διαρκώς, ενώ ο «λευκός άντρας που έφερε το χριστιανισμό» στη Μαύρη Ήπειρο και ο θρησκευτικός προσηλυτισμός δοξάζονται μεγαλοφώνως, χωρίς το παραμικρό ίχνος κριτικής διάθεσης.

Ελλάδα. 2018. Διάρκεια: 69΄. Διανομή: NEW STAR.

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • Ανδρέας Κουστας πριν από 3 μήνες

    Κύριε Μητση, άνθρωποι σαν τον ρασοφορο, δώσανε την ζωή τους για να τρέχουν αυτοί οι μαύροι χαρουμενοι, για να μορφωθουν, για να σπουδασουν στην Ελλαδα. Τους έκανε εκκλησίες και πανεπιστήμιο. Προτίμησε αυτός ο ρασοφορος που έτυχε να τον γνωρίζω πολύ καλα, να κάνει ένα θαύμα σε μια χώρα που όπως είπες και εσύ κύριε Μητση μαστιζεται από εμφυλιους. Ο ρασοφορος δεν είναι πλέον ανάμεσα μας, έφυγε περνώντας μέχρι και τις τελευταίες ημέρες του να προσφέρει στον συνανθρωπο, όταν εσύ και όλοι εμείς κύριε Μητση καθόμαστε και κάνουμε κριτική. Την μόνη κριτική που πρέπει να κάνουμε είναι στον εαυτό μας.Χαρουμενα παιδάκια που τους λείπουν πολλά άλλα είχαν την αγάπη των αδελφών Ελληνων. Η πολιτεία πρέπει να τιμήσει αυτούς τους ανθρώπους ακόμη και μετά θανατον..

  • Σταματία Καραγεωργίου πριν από 3 μήνες

    Ίσως να συμφωνούσα με τον κ. Μήτση, αν επρόκειτο για fiction.Στην περίπτωση όμως της ταινίας "Kanaga", το να αποζητούμε περισσότερο σασπένς και αίμα καθισμένοι αναπαυτικά στον καναπέ του σαλονιού μας, αποτελεί -λίαν επιεικώς- αναλγησία. Αξίζει κάθε έπαινος σ' αυτούς που, σε μια χώρα που "μαστίζεται από εμφύλιες διαμάχες και επικίνδυνο παρεμπόριο", επιμένουν να παραμένουν για να μπορούν κάποια παιδιά να χαμογελάνε. Συγχαρητήρια στον δημιουργό για την προσέγγιση και το αισθητικό αποτέλεσμα. Όσο για τον χαρακτηρισμό "διαφημιστική", μπορώ να το δω μόνο ως αστοχία ενός κατά άλλα συνήθως εύστοχου κριτικού.

  • Παύλος Τριποδάκης πριν από 4 μήνες

    Κύριε Μήτση σας ευχαριστώ για την κριτική. Την θεωρώ πολύ ωφέλιμη για τα επόμενά μου project. Ίσως έχετε δίκιο αλλά όταν αντιλήφθηκα το έργο που έχει γίνει εκεί πέρα κάτω ο ύμνος ήταν μονόδρομος. Πράγματι αυτή η ταινία, πολύ απλά και ξεκάθαρα, είναι όπως μου είπε μια φίλη μου "Ύμνος της Ορθοδοξίας". Μακάρι να είχα την ελευθερία κινήσεων να ζήσω και με τον κόσμο έξω από την ιεραποστολή αλλά το καθεστώς στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό είναι πολύ δύσκολο και επικίνδυνο. Όπως και η απειλή από αρρώστιες. Ποιος θα έκανε καλά τον φωτογράφο συνεργάτη μου τον Δημήτρη Παπαγεωργίου που πήγε να πεθάνει από ελονοσία αν δεν τον έσωζαν οι νοσοκόμες της ιεραποστολής; Μόνο που υπάρχει αυτή η ταινία είναι κατόρθωμα. Για άλλους διαφημιστικό, για άλλους ύμνος.