Κριτική

Η πιο Σκοτεινή Ώρα

Από -

Τον Μάιο του 1940 κι ενώ οι Γερμανοί εισβάλλουν αιφνιδιαστικά στη Γαλλία, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ αναλαμβάνει επικεφαλής της βρετανικής κυβέρνησης εθνικής ενότητας, αντιμετωπίζοντας τη δυσπιστία του βασιλιά και την επιφυλακτικότητα των βουλευτών του ίδιου του κόμματός του. Τυπικό ιστορικό δράμα της στιβαρής βρετανικής παράδοσης, ηρωικό, χιουμοριστικό και ατσαλάκωτα ακαδημαϊκό, το οποίο απέσπασε Χρυσή Σφαίρα ερμηνείας (για το αδιαφιλονίκητο οσκαρικό φαβορί Γκάρι Όλντμαν) κι 9 υποψηφιότητες για BAFTA.

Από την παράδοση της Γαλλίας στους ναζί μέχρι την εισβολή των τελευταίων στη Σοβιετική Ένωση, η Μεγάλη Βρετανία ήταν η μοναδική ισχυρή­ δύναμη στην Ευρώπη που αντιστεκόταν στον Άξονα. Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ ονόμασε εκείνους τους 12 μήνες «η πιο σκοτεινή ώρα», τίτλος της έβδομης ταινίας του Βρετανού Τζο Ράιτ («Περηφάνια και Προκατάληψη», «Εξιλέωση», «Άννα Καρένινα»), σπεσιαλίστα σε δράματα εποχής με ένα μοντέρνο, επιδέξιο σκηνοθετικό άγγιγμα. Παρ’ όλα αυτά, το βραβευμένο με Χρυσή Σφαίρα ερμηνείας (για το αδιαφιλονίκητο οσκαρικό φαβορί Γκάρι Όλντμαν) και υποψήφιο για 9 BAFTA φιλμ δεν αναφέρεται σε αυτήν την περίοδο, αλλά στο «προοίμιό» της. Δηλαδή στο μήνα που προηγήθηκε, όταν ο αδύναμος στα μάτια όλων Βρετανός πρωθυπουργός Νέβιλ Τσάμπερλεϊν οδηγείται σε παραίτηση και ο βουλευτής Ουίνστον Τσόρτσιλ αναλαμβάνει επικεφαλής της κυβέρνησης εθνικής ενότητας (10/5/1940).

Ισορροπώντας ανάμεσα σε ένα φλεγματικό, αποφασιστικό προσωπείο και σε μια εσωτερική αμφιβολία που δεν έπρεπε ποτέ να δημοσιοποιηθεί, ο Τσόρτσιλ του σεναριογράφου Άντονι ΜακΚάρτεν (διπλά υποψήφιος στα Όσκαρ για τη «Θεωρία των Πάντων») είναι η προσωποποίηση της παλιάς, αυθεντικής (και αυτοκρατορικής) Βρετανίας, της οποίας το πνεύμα καλείται τώρα, την πιο σκοτεινή ώρα, να σώσει την Ευρώπη. Ο Ράιτ αφηγείται την προσπάθειά του ως ένα τυπικό ιστορικό δράμα της στιβαρής αγγλικής παράδοσης, διακριτικά χιουμοριστικό­ και ατσαλάκωτα ακαδημαϊκό, που απογειώνεται με έναν ηρωικότατο επίλογο – τον περιβόητο λόγο του πρωθυπουργού στις 4/6/1940, μετά την επιτυχή εκκένωση της Δουνκέρκης, ο οποίος είχε να αντιμετωπίσει τη δυσπιστία του βασιλιά αλλά και την επιφυλακτικότητα των βουλευτών του κόμματός του: «We shall fight on the beaches». Ισορροπώντας ανάμεσα σε μια ευφυή κι ετοιμόλογη περσόνα και σε μια εύθραυστη ψυχολογία που κρύβεται έντεχνα πίσω της, ο Γκάρι Όλντμαν μένει πιστός στη γνωστή μας εικόνα για τον Τσόρτσιλ και την ίδια ώρα κάνει εντελώς δικό του τον ρόλο ενός ανθρώπου ο οποίος καλείται να κοιτάξει στα μάτια την Ιστορία. Κάνει εύκολα δική του και την ταινία, τέλειο παράδειγμα ερμηνευτικού one-man-show.

ΗΠΑ. 2017. Διάρκεια: 125΄. Διανομή: UIP.

Σχετικά Θέματα

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης