Κριτική

Η Πεντάμορφη και το Τέρας

Από -

Η live-action διασκευή της ομώνυμης animation ταινίας του 1991 εγγυάται τη μαγεία της Disney σε συνδυασμό με τη γλυκιά μελαγχολία μιας άλλης εποχής κινουμένων σχεδίων.

«Η Πεντάμορφη και το Τέρας», η ταινία κινουμένων σχεδίων δηλαδή του 1991, αποτελεί ένα από τα υπερόπλα της Disney, καθώς εκτός από την εμπορική της επιτυχία διέπρεψε και καλλιτεχνικά, με αποκορύφωμα την πρώτη υποψηφιότητα για Όσκαρ καλύτερης ταινίας που κέρδισε ποτέ animation. Στο πλαίσιο μιας επανεκκίνησης ή κατά κάποιον τρόπο αναπαλαίωσης της φιλμογραφίας της, τα τελευταία χρόνια η ιστορική εταιρία επανακυκλοφορεί σε 3D παλιές της ταινίες ή γυρίζει live action ριμέικ, όπως εν προκειμένω. Η νέα –με ηθοποιούς– ταινία δεν αποκλίνει διόλου από την αφηγηματική και σκηνοθετική γραμμή του πρωτοτύπου. Διατηρείται το μιούζικαλ στοιχείο με τα γνωστά τραγούδια μέχρι και τα κουστούμια.

Ο οσκαρούχος και γνώστης των κινηματογραφικών μιούζικαλ σκηνοθέτης Μπιλ Κόντον («Dreamgirls») κατορθώνει να δημιουργήσει εξαρχής τη μαγική ατμόσφαιρα που είναι συνώνυμη με το σύμπαν της Disney, δίχως αχρείαστες σεναριακές εξάρσεις. Οι προσθήκες χιουμοριστικών στιγμών, που προέρχονται κυρίως από τον ηθοποιό Τζος Γκαντ, όπως και κάποιων νέων τραγουδιών, είναι μετρημένες και λειτουργούν αρμονικά με το προϋπάρχον υλικό.

Το βάρος πέφτει στην πρωταγωνίστρια Έμα Γουότσον, η οποία όμως μοιάζει να ερμηνεύει βεβιασμένα τον ρόλο της Μπελ, με τη συνολική της απόδοση να υπερκαλύπτεται από αυτήν των συναδέλφων της. Ο Νταν Στίβενς στον ρόλο του Τέρατος φαίνεται να είναι στο στοιχείο του, δεδομένης της προϋπηρεσίας του στην έπαυλη του «Downton Abbey». Την παράσταση όμως κλέβουν με διαφορά οι Ίαν ΜακΚέλεν και Γιούαν ΜακΓκρέγκορ στους ρόλους των «άψυχων» Κόγκσουορθ και Λου­μιέρ αντίστοιχα.

Όσοι μεγάλωσαν με την αρχική ταινία σίγουρα θα νιώσουν συγκίνηση βλέποντας μερικές από τις χαρακτηριστικές στιγμές της να παίρνουν ζωή. Το τελικό αποτέλεσμα όμως, παρότι δεν απογοητεύει, εξαιτίας της σχεδόν απόλυτης ομοιότητάς του με τα κινούμενα σχέδια χάνει την αίσθηση της έκπληξης και της προσμονής. Όσο για την «ακαταλληλότητα» της ταινίας εξαιτίας του πρώτου ανοιχτά γκέι χαρακτήρα, είναι πρόβλημα που μόνο έναν κοντόφθαλμο θεατή θα απασχολούσε, και όχι κάποιον­ που πραγματικά παρακολουθεί την ταινία.

ΗΠΑ. 2017. Διάρκεια: 129΄. Διανομή: FEELGOOD ENT.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό σινεμά

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης