Κριτική

Έτερος Εγώ

Από -

Το ελληνικό «Seven» έχει ιδέες αλλά και άλλες τόσες σεναριακές αυθαιρεσίες, φωσκολικές υπερβολές κι έναν πολύ αδύναμο βασικό πρωταγωνιστή.

Κάνοντας πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, η δεύτερη ταινία του Σωτήρη Τσαφούλια επέστρεψε από τη συμπρωτεύουσα με το βραβείο Κοινού αλλά κι εκείνο της Νεότητας, το οποίο απένειμαν φοιτητές του τμήματος Κινηματογράφου. Παράδοξο από τη μία, καθώς υπήρχαν σαφώς καλύτερες ελληνικές ταινίες στο πρόγραμμα, κατανοητό όμως από την άλλη, μια και είναι ξεκάθαρο πια πως οι Έλληνες θεατές έχουν χάσει κάθε επαφή με τις εγχώριες φεστιβαλικές ταινίες και αναζητούν οτιδήποτε μοιάζει αφηγηματικά οικείο, στρωτό και προσβάσιμο. τώρα το κατά πόσο φταίνε σε αυτό οι φεστιβαλικές ταινίες και το γιατί οι φοιτητές κινηματογράφου σκέφτονται ως απλοί θεατές δεν είναι του παρόντος.

Το «Έτερος Εγώ» μοιάζει να έχει βγει από μοδάτο λογοτεχνικό μπεστ σέλερ (ο συγγραφέας Τεύκρος Μιχαηλίδης των «Πυθαγόρειων εγκλημάτων» βοήθησε στο σενάριο και κάνει μια σύντομη εμφάνιση ) στο οποίο ένας μοναχικός καθηγητής Εγκληματολογίας αναλαμβάνει να βοηθήσει την αστυνομία στην εξιχνίαση μιας­ σειράς τελετουργικών φόνων, τους οποίους ο δράστης συνοδεύει με πυθαγόρεια ρητά. Μαθηματικά, εγκλήματα και φιλοσοφία συναντιούνται λοιπόν σε ένα τυπικό αστυνομικό θρίλερ της μετα­-«Seven» εποχής, στο οποίο το ερμηνευτικό κλειδί δεν είναι τα θανάσιμα αμαρτήματα, αλλά οι φίλιοι αριθμοί του Πυθαγόρα και όπου για όσο Φίντσερ απολαμβάνουμε άλλο τόσο Φώσκολο πρέπει να υποστούμε.

Και αυτό γιατί­ ο Τσαφούλιας διαθέτει ιδέες και μια σχετική γνώση για το πώς δομείται ένα σύγχρονο θρίλερ, δεν διαθέτει όμως ούτε τα μέσα να στήσει μια ευπρόσωπη παραγωγή που απαιτεί μια ταινία του είδους (όλα θυμίζουν τηλεοπτικό επεισόδιο ελληνικού «CSI» ) ούτε τη σεναριακή στιβαρότητα η οποία θα τον κρατούσε μακριά από λογικές αυθαιρεσίες, ευκολίες στην εξέλιξη της πλοκής και σχηματική περιγραφή των χαρακτήρων. Παρακάμπτουμε λοιπόν πόσο εύθραυστο είναι το τελικό σκεπτικό του δολοφόνου (ασύλληπτος κόπος, μεγαλοφυές σχέδιο κι εξαιρετικά τυχερή εκτέλεση ) και ξεπερνάμε την αδικαιολόγητα υποτονική ερμηνεία του Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη, καταλήγοντας στο ότι περισσότερο από μια ημιτελή, φιλότιμα αδέξια προσπάθεια, το «Έτερος Εγώ» είναι μια πραγματικά χαμένη ευκαιρία για το φιλικό προς τον θεατή ελληνικό σινεμά.

Ελλάδα. 2016. Διάρκεια: 116΄. Διανομή: FEELGOOD ENT.

Αναλυτικές πληροφορίες από τον οδηγό σινεμά

Σχετικά Θέματα

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα * e-mail
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • θεοδωρα πριν από 8 ημέρες

    θα ηθελα να πω στο ελληνικο κοινο να δωσει την ευκαιρια στον εαυτο του να δει αυτή την ταινια, κλεινοντας τα αυτια στις σειρήνες που το θελουν χαμηλα στις εκτιμήσεις τους. εξαιρετικη δουλεια από κάθε πλευρα, μια ταινια που ακουμπάει ένα ευρη φασμα εννοιων και συναισθηματων. μπραβο σε ολους οχι μονο για τη δουλεια τους αλλα και γιατι μας κανουν να πιστεύουμε και να ελπιζουμε ότι τελικα υπαρχουν ελληνες που μπορουν να καταφερουν πολλα.

  • Μανωλης πριν από 12 ημέρες

    Ολοι αυτοι οι τυποι τυπου Μητση, ονειρευοντουσαν καποια στιγμη να γινουν σκηνοθετες αλλα η "αδικη" ζωη τους αναγκασε να βλεπουν ταινιες απο τον καναπε τους και να κανουν κακοβουλη κριτικη, να τον παιζουν "δηθεν". Ειναι τοσο ρηχη και απαραδεκτη η κριτικη του που δεν μπηκε καν στον κοπο να δει την οπτικη γωνια του σκηνοθετη και απο που εμπνευστηκε τον ρολο του Δαδακαριδη (που ειναι σχεδον αυτιστικος στην ταινια), η απλα επρεπε να θαψει την ταινια για ευνοητους τους λογους (Δυστυχως για αυτον το κοινο δεν του εκανε το χατηρι) και να μιλησει με φθονο, περι Φωσκολικων υπερβολων κλπ. Σιγουρα δεν εχει δει Δαδακαριδη στο Θεατρο (Καταδικος μου, Δειπνο Ηλιθιων, Μαυρη κωμωδια κλπ για να δει οτι ΜΟΝΟ ΥΠΟΤΟΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΔΥΝΑΜΟΣ δεν ειναι) Μαλλον ειναι καιρος να αλλαξετε επιτελους κριτικους ταινιων με πιο φρεσκια ματια και αποψη , που να διαβαζουν περισσοτερο για την ταινια πριν πουν κατι, γιατι οι κριτικες σας αγαπητο Αθηνοραμα τον τελευταιο καιρο δεν βοηθουν ΚΑΘΟΛΟΥ και ΚΑΝΕΝΑΝ. Η ταινια ειναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ!!!!!!!

  • Glisten πριν από 14 ημέρες

    Σίγουρα δεν είναι το πρώτο θρίλερ που έχει γυριστεί στην Ελλάδα αλλά η ταινία "Έτερος Εγώ" είναι ίσως η πιο φιλόδοξη όσον αφορά την ανάπτυξη του κινηματογραφικού αυτού είδους στην χώρα μας. Πρόκειται για ένα εγχείρημα που παραπέμπει σε ταινίες τύπου "Seven" αλλά και στα Ιταλικά giallo του Dario Argento και του Lucio Fulci με μια επιδερμική δόση CSI. Το σενάριο έχει ως εξής: Ένας νεαρός καθηγητής εγκληματολογίας που πάσχει από μια ελαφρά μορφή αυτισμού βοηθάει την αστυνομία να εξιχνιάσει μια σειρά εγκλημάτων όπου του ανακαλύπτει ότι τα εγκλήματα έχουν κοινό παρανομαστή τις θεωρίες του Πυθαγόρα. Σε γενικές γραμμές θα λέγαμε ότι το έργο είναι ικανοποιητικά καλό με πολλαπλά όμως προβλήματα τόσο στην εκτέλεση όσο και στο σενάριο το ίδιο, προβλήματα που όπως φαίνεται δείχνουν μια απειρία στην δημιουργία τέτοιων ταινιών στην χώρα μας. Αλλά ας γίνουμε αναλυτικότεροι: - ΠΡΟΣΟΧΉ ΑΚΟΛΟΥΘΟΎΝ SPOILERS ΔΙΑΒΆΖΕΤΕ ΜΕ ΔΊΚΗ ΣΑΣ ΕΥΘΥΝΗ : Kαταρχάς θεωρώ ότι η ταινία δεν μπορεί να ξεφύγει από το κύριο πρόβλημα που έχουν σχεδόν ΟΛΕΣ οι Ελληνικές ταινίες τύπου blockbuster και αυτό είναι οι ξύλινοι διάλογοι. Ξεκινώντας από τον Δημήτρη Καταλίφο που σχεδόν σε όλη την ταινία εμφανίζεται καθιστός με ένα σκότς στο χέρι να μιλάει με τον πλέον επίσημο και σοβαρό τρόπο στον πρωταγωνιστή. Στον πρωταγωνιστή τον οποίο χαρακτηρίζει ως πνευματικό παιδί του αλλά ουδέποτε τον αντιμετωπίζει με τέτοιο τρόπο αφού συνεχώς είναι σφιγμένος. Ούτε και ο Μάνος Βακούσης (αρχηγός της αστυνομίας) δείχνει να ξεφεύγει από τον ψεύτικο διάλογο. Έτερος σοβαροφανής αντί (όπως συνηθίζεται στερεοτυπικά σε τέτοιους χαρακτήρες) για πιο λαϊκός και απλός κάτι το οποίο θα έδινε αβαντάζ στον κεντρικό ήρωα για να ξεδιπλώσει τις εγκληματολογικές γνώσεις του. Όσον αφορά τον κεντρικό πρωταγωνιστή παρόλο που προσπαθεί φιλότιμα ο Δαδακαρίδης κάπου το χάνει. "Μα έχει μια μορφή αυτισμού!" μας λέει το έργο. So what? Λέω εγώ. Σε ποίο ακριβώς σημείο του έργου εξυπηρετεί αυτό το χαρακτηριστικό του ήρωα; Δείχνει κάποια σύνδεση του ήρωα με τον δολοφόνο; Ελάχιστη και επιδερμική. Έχει κάποια συγκεκριμένη ιδιότητα που βοηθάει για την επίλυση του εγκλήματος; Όχι. Υπάρχει κάποιο τρελό twist που να συνδέει τον ήρωα με τους φόνους; Όύτε αυτό. Τότε; Μια μορφή απλού εντυποσιασμού τύπου "μας άρεσε και το βάλαμε. Έτσι να υπάρχει". Εύκολες λύσεις για δύσκολα προβλήματα. Το δεύτερο θέμα που έχει η ταινία είναι η σκηνοθεσία. Ίσως το μικρότερο πρόβλημα σε όλο το έργο καθότι από την αρχή μέχρι το τέλος είναι αξιοπρεπέστατη και στιβαρή. Παρόλα αυτά σε σημεία που έπρεπε να δοθεί βάρος ο σκηνοθέτης μάλλον τα προσπερνάει. Δυστυχώς δεν υπάρχει interaction με τον δολοφόνο. Ο θεατής (όπως και οι πρωταγωνιστές) είναι αποστασιοποιημένοι, δεν νιώθουν την απειλεί που μαίνεται. Τους φόνους τους μαθαίνουμε αφού έχουν γίνει και αντιμετωπίζονται σαν ένα δύσκολο πάζλ. Για παράδειγμα ας δούμε την σκηνή της "πρώτης" δολοφονίας (αυτή της δικαστικού εξαιρείται): ξεκινάει με ένα ωραίο πλάνο με το γραφείο του γιατρού όπου φαίνεται το χαλί με την αρχαιοελληνική φράση γραμμένη πάνω του και το γραφείο με το πτώμα. Μετά κοντινό στο πτώμα όπου ο αστυνομικός μας αναφέρει ότι πέθανε περίπου πριν έξι ώρες (το ξέραμε ήδη αυτό). Και μετά αλλάζει το πλάνο και βρισκόμαστε στα γραφεία της αστυνομίας. Ούτε κοντινό στα ματωμένα γράμματα που είναι το σήμα κατατεθέν του δολοφόνου ούτε καμία ένδειξη της φρίκη που θα ακολουθήσει. Τα βλέπουμε μετά αυτά αλλά πλέον δεν έχουμε σημασία... Τρίτο και σημαντικότερο πρόβλημα είναι το σενάριο. Οι τρύπες του είναι πασιφανείς αλλά για όσους δεν τις πρόσεξαν θα προσπαθήσω να τις αναλύσω λίγο: ΠΡΟΣΟΧΉ ΑΚΟΛΟΥΘΟΎΝ ΣΟΒΑΡΑ SPOILERS ΔΙΑΒΆΖΕΤΕ ΜΕ ΔΊΚΗ ΣΑΣ ΕΥΘΥΝΗ Δεν δικαιολογείται για κανένα λόγο η ύπαρξη των "Πυθαγόρειων" εγκλημάτων. Ναι, λυπάμαι αλλά δεν. Το κίνητρο του δολοφόνου ήταν ξεκάθαρα η εκδίκηση. Για ποιο λόγο να παίξει αυτό το παιχνίδι γάτας-ποντικιού με την αστυνομία. Ειδικά δε όταν οι δύο πρώτες δολοφονίες (όπως αποκαλύπτεται) περνάνε στο αρχείο ως ατύχημα και αυτοκτονία. Γιατί να δώσει hints τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν την αστυνομία στην σύλληψη της (και μάλιστα πριν προλάβει να ολοκληρώσει το έργο της); Μήπως ήθελε να στείλει ένα μήνυμα στα άτομα που έχει σκοπό να ξεκάνει; Δεν το ξέρουμε γιατί η ταινία δεν μας δείχνει ποτέ κάτι τέτοιο. Έχει τάσεις μεγαλομανίας ή εμμονές με τα μαθηματικά; Πάλι δεν δείχνει κάτι τέτοιο; Δεν είμαι ειδήμονας στα μαθηματικά αλλά με ένα απλό google search με τις λέξη "Πυθαγόρας" και τον αριθμό "220" βρήκα αμέσως πληροφορίες για τους φίλιους αριθμούς και μάλιστα οι πιο γνωστοί είναι το 220-280. Αναρωτιέμαι τι εμπόδισε την αστυνομία στο να κάνει κάτι τέτοιο, αλλά ακόμα και αν υποθέσουμε ότι δεν τους κόβει να ψάξουν στο δίκτυο, έπρεπε να περιμένουν ως τα μισά του έργου και μετά από προτροπή τρίτου, για να επισκεφτούν έναν μαθηματικό και μάλιστα Γάλλο που βρίσκεται λίγο καιρό στην χώρα μας. Οι εγχώριοι μαθηματικοί δεν τους κάνουν; Ο υπεύθυνος της σήμανσης δεν ήξερε ια τους φίλιους αριθμούς (παρόλο που γνώριζε ΟΛΑ τα ρητά του Πυθαγόρα). Αλλά ακόμα και έτσι, η επίσκεψη στον μαθηματικό γίνεται αφού έχουν προχωρήσει οι φόνοι και ουσιαστικά δεν εξυπηρετεί σε πολλά. Δλδ θα μπορούσαν να αποτρέψουν ένα φόνο (που δεν έγινε) ή να ρίξουν και ένα κυνηγητό με την δολοφόνο (που πάλι δεν παίζει κάτι τέτοιο). Θα ήθελα λίγη περισσότερη ανάλυση στο πως έγιναν οι φόνοι, να δούμε κιόλας τις γνώσεις νίντζα που είχε η δολοφόνος αφού μπόρεσε και έφαγε τόσους ενήλικες με την χρήση μάλιστα αναισθητικού (έχω την εντύπωση ότι κανένα αναισθητικό δεν δρα ακαριαία όλα θέλουν ώρα μέχρι να φέρουν αποτέλεσμα), κρέμασε έναν (!!!) αλλά και γυροβολάει στα νεκροταφεία τα μεσάνυχτα, τα οποία ως γνωστών δεν φυλάσσονται. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Θα έλεγα ότι η ταινία είναι μια τίμια και αξιέπαινη προσπάθεια για την δημιουργία ενός αξιόλογου αστυνομικού θρίλερ:. Ορθώς θα πείτε ότι τόση ώρα γράφω για τα προβλήματα του έργου. Βεβαίως αλλά δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία ταινία που έχει θέματα. Έχουμε δει blockbusters εκατομμυρίων με τρύπια σενάρια και σκηνοθεσία για τηλεταινία. Το "Έτερος εγώ" παρόλα τα προβλήματα καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή από την αρχή μέχρι το τέλος και όπως το είπε ο Χ.Μήτσης είναι στρωτό και προσβάσιμο, Ίσως όχι για βραβείο κοινού αλλά ποιος νοιάζεται; Το ζήτημα είναι ότι η χώρα πρέπει να ξεφύγει κάποια στιγμή από αυτό το είδος ταινιών που παράγει (χαμένες πατρίδες, δράματα, κοινωνικές κατακραυγές, κατακρεούργηση της μεσοαστικής οικογένειας κ.α.) και να ανοιχτεί και σε άλλα είδη κινηματογράφου. ΄Όσοι ενδιαφέρεστε δείτε για παράδειγμα το Τούρκικο μεταφυσικό θρίλερ "Baskin" και αναρωτηθείτε γιατί εδώ δεν γυρίζονται τέτοια έργα. Αν το "Έτερος εγώ" μπορεί να ξεκινήσει μια σειρά τέτοιων ταινιών (και φυσικά ξεπεραστούν τα όποια εκτελεστικά/σεναριακά προβλήματα) τότε πιστεύω ότι αξίζει την στήριξη του κόσμου.

  • ΔΗΜΗΤΡΗΣ πριν από 14 ημέρες

    ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΤΑΙΝΙΑ. Εντελως άδικη η κριτική του κυρίου Μήτση. ΑΞΙΟΠΡΟΣΕΚΤΗ η ερμηνεία του Δαδακαρίδη. Ευρηματικό σενάριο,τέλεια η σύνδεση με τους φίλιους αρΙθμούς και τις ρήσεις του ΜΕΓΑΛΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΑ !! ΜΗΝ ΤΗΝ ΧΑΣΕΤΕ !!!!!!

  • Phgasos πριν από 14 ημέρες

    Πάρα πολύ καλή ταινία. Την βλέπεις απνευστί και σε κρατάει καθηλωμένο μέχρι το τέλος. Τίποτα το φωσκολικό. Εξαιρετικές ερμηνείες όλων των συντελεστών κυρίως του κ. Δαδακαρίδη.

  • SR πριν από 15 ημέρες

    Είδαμε την ταινία παρέα τεσσάρων ατόμων και φύγαμε όλοι πάρα πολύ ευχαριστημένοι. Από τις καλύτερες στιγμές του σύγχρονου Ελληνικού κινηματογράφου. Πολύ καλή ατμόσφαιρα, προσεγμένο σενάριο και εκπληκτική ερμηνεία απο τον Δαδακαρίδη στον (απαιτητικό) ρόλο του (πρακτικά "αυτιστικού") καθηγητή. Αξίζει πραγματικά να την δεί κάποιος ...

  • Βασίλης Α. Παπαδόπουλος πριν από 16 ημέρες

    χαχαχαχα, λοιπόν κ. Μήτση, αν αγαπάτε τον ελληνικό κινηματογράφο, απαλάξτε τον από τις εμμονές σας ή έστω αντιμετωπίστε με κάποιον τρόπο το θεματάκι σας. Άγνοια; Προκατάληψη; Κάπως αλλιώς; Πάντως αυτό με την "αδικαιολόγητα υποτονική ερμηνεία" σε θρίλερ ατμοσφαιρικό με ξεπερνά. Υ/Γ: Ο Φώσκολος που μυρίζεστε, υπάρχει πολλαπλάσια έντονος στη τριλογία millenium, καλά που δεν σας ρώτησαν. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ - όχι άρτια, αλλά εξαιρετική - ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ.

  • Δημητρα Μ. πριν από 16 ημέρες

    Ειναι η καλυτερη ελληνικη παραγωγη των τελευταιων ετων..το σεναριο πρωτοποριακο οι φιαλογοι εφυεστατοι η σκηνοθεσια αριστη οι ερμηνειες επαγγελματικες και αψογες... δεν νομιζω πως μπορω να βρω κατι αρνητικο γι αυτη τη ταινια.. ειναι ισως και η καλυτερη ταινια που εχω δει τα τελευταια 2 χρονια απο ελληνικες και ξενες παραγωγες...απο σκηνοθεσια και σεναρια εως εφε και εναλλαγη σκηνων η ταινια παιρνει 10'..νομιζω πως αν θελετε να γινεται λιγο πιο ειλικρινής στο Αθηνοραμα θα πρεπει να αλλαξετε κριτικους για να μην επηρεάζουν αρνητικα το κοσμο.

  • Σπύρος Μαντζαβίνος πριν από 17 ημέρες

    Ο κύριος Μήτσης με αυτή του την κριτική αποδεικνύεται εμπαθής σε τέτοιο βαθμό που η ανιδιοτέλειά του τίθεται εύλογα υπό αμφισβήτηση. Μα είναι πραγματικά να εξοργίζεται κανείς με την επιδεικτικότατη σιωπή στο κείμενό του για την υποβλητική ατμόσφαιρα, την εξαιρετικά λειτουργική σκηνοθεσία, χάρη στην οποία η απειλή είναι πάντα παρούσα στην ταινία, το συνεπές σενάριο (όπου όποιο στοιχείο του έρχεται αρμονικά να "δέσει" με τα επόμενα κατά τον χρυσό κανόνα του Τσέχωφ, κατά τον οποίο το όπλο που εμφανίζεται στην πρώτη πράξη οφείλει να εκπυρσοκροτήσει στην τελευταία), την πολύ καλή εσωτερική ερμηνεία του Δαδακαρίδη και η εξαιρετικά επιλεγμένοι χώροι. Η αναφορά στον Φώσκολο μόνο γελοία μπορεί να χαρακτηριστεί, ενώ το απαράδεκτο σχόλιο του κριτικού για την ερμηνεία του Δαδακαρίδη, την οποία χαρακτηρίζει "υποτονική" γεννά ερωτήματα για το κατά πόσο κινηματογραφικά πεπαιδευμένος είναι ο γράφων. ΜΑ Ο ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΘΗΤΙΚΟΣ, ΕΣΩΣΤΡΕΦΗΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ASPERGER, ΠΩΣ ΘΑ ΤΟΝ ΗΘΕΛΕ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΗΤΣΗΣ ΠΟΜΠΩΔΗ ΚΑΙ ΝΤΕΛΙΡΙΑΚΟ; Ο Χρήστος Μήτσης αντί να δώσει τα εύσημα σε μια ελληνική ταινία genre (είδους), που σπάνια βλέπουμε στην Ελλάδα λόγω των δυσκολιών της, δεν κάνει κανένα σχεδόν ευμενές σχόλιο, αντίθετα την καταβαραθρώνει. Τόσο πολύ αγαπά το ελληνικό σινεμά; Δεν καταλαβαίνει, πως η ταινία είναι ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ; Η ταινία είναι ένα πολύ καλό ΘΡΙΛΕΡ που κάνει εξαιρετικά τη δουλειά της. Αλλά τί να περιμένει κανείς από κάποιον που δεν έχει ασχοληθεί ποτέ του εμπράκτως με το σινεμά; ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ!

  • thanasis πριν από 18 ημέρες

    πολυ καλη ταινια αξιζει να την δει καποιος

  • Ιωαννα πριν από 20 ημέρες

    Είναι καλή!!!άδικη η αρνητικη κριτική..

  • Elina πριν από 20 ημέρες

    Την απόλαυσα μέχρι το τέλος κι ας λένε οι κριτικοί τα δικά τους. Έξοχη προσπάθεια αν αναλογιστεί κανείς το budget που θα είχε σε σχέση με τις χολυγουντιανές ανάλογες μπουρδοταινίες που οι ίδιοι κριτικοί στολίζουν με 3 και 4 αστέρια. Να τη δείτε!

  • J πριν από 21 ημέρες

    Δε γραφω σχόλια για ταινίες που εχω δει, δεν ασχολούμαι καν(δίνω βάση πριν παω).Αυτη τη φορά έτυχε να παω απλά για την παρέα, δεν είχα χρονο να "ψαξω" τι θα έβλεπα. Ψάχνοντας να δω τι κριτικές είχε η ταινία που είδα, εκ των υστέρων, πραγματικά αδικία αν ΔΕΝ πάτε. Και όπως πάντα, εμπιστευτείτε γνώμες κοινού. In brief: άνετα θα ξαναπήγαινα.

  • ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ πριν από 21 ημέρες

    Εξαιρετική! Άριστο σενάριο, άριστη απόδοση. Αριστοτεχνικός τρόπος παρουσίασης των χρονικών περιόδων που περιγράφει το σενάριο. Ευφυέστατη η επιλογή της γυναίκας τιμωρού κάτι που δένει με τα ενδύματα που χρησιμοποιούσε στα εγκλήματα. Άριστη ερμηνεία του κ. Δαδακαρίδη (για τον κ. Καταλειφό δεν θα γράψω διότι είναι εκτός συναγωνισμού) ο οποίος αποδίδει ένα άτομο το οποίο έχει πρόβλημα και παράλληλα διανύει μία πολύ δύσκολη περίοδο της ζωής του. Εξαιρετική εντύπωση μου έκανε η κίνησή του, που σε όλη την ταινία αποτελεί την κύρια έκφραση με συμπλήρωμα τον λόγο. Θα συμβούλευα τους φίλους του κινηματογράφου ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ. Όσον αφορά τους κριτικούς κινηματογράφου θα τους ρωτούσα «μήπως θα ήταν καλό να επιχειρούσαν μία ανάβαση στο πνευματικό Έβερεστ του πλανήτη που είναι ο Ελληνικός Πολιτισμός;» Μια και δεν ανακάλυψε ο Γαλιλαίος ότι η γή γυρίζει; Επίσης ας σκεφθούν ότι συνάδελφοί τους σε πολλές μορφές της τέχνης, με την αδυναμία κατανόησής που είχαν, φρόντισαν ώστε οι μεγαλύτερες προσωπικότητες που πέρασαν από την πλανήτη να «πεθάνουν στην ψάθα».

  • Μ Κ πριν από 24 ημέρες

    Πολύ καλή ταινία από κάθε άποψη! Θεωρώ την κριτική του κ. Μήτση άδικη, για να μην πω εμπαθή. Αν σώνει και καλά πρέπει να πω κάτι που δεν μου πολυάρεσε, είνει ίσως οι λίγο "λόγιοι" διάλογοι σε κάποιες σκηνές, με αποτελεσμα να χάνεται για λίγο η αμεσότητα... Κατά τα άλλα η ταινία είναι πολύ προσεγμένη.

  • giannhs πριν από 24 ημέρες

    Ελληνικό «CSI»=παίρνω δείγμα dna με μπατονέτα για τα αυτιά και βάζω στον φακό μπλε ναιλον για blue light

  • Elena πριν από 24 ημέρες

    Καμία σχέση με το "Seven"... Ο παραλληλισμός είναι TOΣO άσχετος που βγάζει μάτι η εμπάθεια...

  • Αρης πριν από 26 ημέρες

    Εκπληκτική ταινία! Αθηνόραμα άλλαξε κριτικούς σε παρακαλώ πολύ!

  • Joanna G. πριν από 26 ημέρες

    Εξαιρετική ταινία!!! Σενάριο, ερμηνείες, πλοκή, εξαιρετικά. συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές για αυτό το εκπληκτικό αποτέλεσμα, πολύ ενδιαφέρουσα ταινία. Πολυ ωραίο θρίλερ αλλά όχι μόνο, Θίγει θέματα όπως η Αυτοδικία και αληθινή φιλια. Ο ΜΗτσης δεν δείχνει σεβασμό στη μνήμη του κ. Φωσκολου που είχαν δουλέψει εκατοντάδες ηθοποιοί για δεκαετίες μαζί του και υποτιμά τη γνώμη των απλών θεατών καθώς επίσης και των φοιτητών κινηματογράφου. Μήπως θα έπρεπε να στηρίζουμε ή τουλάχιστον να πούμε την αλήθεια ότι πρόκειται για μια ΕΛληνικη ταινία με τρομερό ενδιαφέρον!!!

  • Nikos πριν από 27 ημέρες

    Ειδικός του θεάτρου δεν είμαι και ούτε καν ξέρω τον Κύριο Μήτση. Εγώ όμως έχοντας δει την ταινίας εκπλήσσομαι αρνητικότατα όταν βλέπω ένα κυριολεκτικό θάψιμο απ' τον κύριο Μήτση... Μιας και ο Κύριος Μήτσης ουσιαστικά μηδενίζει τα βραβεία που ψήφισε το κοινό στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και έμμεσα μας λέει ότι δεν ξέρετε να ψηφίζετε... Τα τεχνικά στοιχεία κρίσης μιας ταινίας σίγουρα δεν τα ξέρω αλλά εγώ είδα ένα αστυνομικό πρωτότυπο Ελληνικότατο σενάριο και θα' θελα να μου πείτε ποια ήταν η τελεύταια φορά που έγινε Ελληνικό αξιόλογο αστυνομικό θρίλερ πριν απ' το ΕΤΕΡΟΣ ΕΓΩ... Υ.Γ.είναι πολύ εύκολο να κάνεις κριτική, όταν δεν έχεις την πραγματική ευθύνη μιας κατάστασης