Κριτική

Aquarius

Από -

Η 65χρονη πρώην κριτικός μουσικής Κλάρα αρνείται να έρθει σε συμφωνία με μια μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία που θέλει να γκρεμίσει το ιστορικό συγκρότημα «Aquarius» για να χτίσει ένα μοντέρνο πολυώροφο κτίριο. Η νέα Βραζιλία έρχεται σε μετωπική σύγκρουση με την παλιά, με μια γυναίκα-σύμβολο να δίνει τη δική της μάχη απέναντι στην κυνικότητα των καιρών μας και στην αυταξία της εξέλιξης. Το φιλμ βρέθηκε στο περσινό διαγωνιστικό τμήμα των Κανών.

Ο Κλέμπερ Μεντόνσα ­Φίλιο είναι μάλλον ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει το βραζιλιάνικο σινεμά την τρέχουσα δεκαετία, ειδικά μετά το δημιουργικό ξεφούσκωμα των Φερνάντο Μεϊρέλες και Βάλτερ Σάλες. Οι ταινίες του παίζουν ένα περίεργο κινηματογραφικό παιχνίδι με την αρχιτεκτονική, στήνοντας πάνω στους κανόνες της τις σεναριακές «θέσεις» και «αντιθέσεις» τους. Μετά το εξαιρετικό «Neighboring Sounds» (2012) στο νέο του φιλμ «Aquarius», που βρέθηκε στο Δια­γωνιστικό Τμήμα των Κανών πέρυσι, το αστικό σκηνικό μετατρέπεται σε άτυπο πρωταγωνιστή και προσφέρει το ιδανικό συμβολικό πεδίο στο οποίο θα ξεδιπλωθεί η «μάχη» ανάμεσα στην ξέγνοιαστη παλιά και την κυνική νέα Βραζιλία.

Το δράμα του Κλέμπερ Μεντόνσα­ Φίλιο διαδραματίζεται σε ένα ιστορικό κτίριο, που χτίστηκε τη δεκαετία του ’40 στο παραθαλάσσιο Ρεσίφε, με πρωταγωνίστρια την τελευταία κάτοικό του Κλάρα. Η χήρα και πρώην κριτικός μουσικής αρνείται να έρθει σε συμφωνία με μια μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία που έχει αγοράσει όλα τα υπόλοιπα διαμερίσματα του συγκροτήματος «Aquarius». Παρότι η δυναμική 65χρονη γυναίκα κάνει σαφές στους επίδοξους αγοραστές ότι από τo διαμέρισμα στο οποίο μεγάλωσε τα παιδιά της θα φύγει μονάχα νεκρή, ο νεαρός αμερικανοσπουδασμένος γιος του ιδιοκτήτη θα κάνει τα πάντα για να την πείσει να αλλάξει γνώμη.

Και όταν τα παχυλά νούμερα δεν πιάσουν τόπο –ως συνήθως– θα επιστρατεύσει κάθε μέσο... Από τα πρώτα λεπτά του έργου ο Βραζιλιάνος σκηνοθέτης βάζει σε εφαρμογή τον ιδιότυπο κινηματογραφικό «δομισμό» του. Θεμέλιό του είναι και πάλι οι άνθρωποι και σκελετός οι ιστορίες τους. Η κάμερα όμως ζουμάρει επίμονα σε μια δυναμική γυναίκα που αρνείται να υποκύψει στις επιταγές της αγοράς. Η Κλάρα είναι ένα αμόλυντο φεμινιστικό σύμβολο, που έχει ως προτεραιότητα στη ζωή την ανθρωπιά και την ελευθερία των επιλογών. Από μικρή ηλικία υπήρξε αγωνίστρια, παλεύοντας και νικώντας τον καρκίνο. Βέβαια, τα σημάδια της πάλης είναι ακόμη εμφανή επάνω της – σαν αυτά στον αστικό κορμό της ιστορικά τραυματισμένης Βραζιλίας.

Τα απωθημένα, η νοσταλγία της νεότητας, οι σεξουαλικές ορμές, η θνητότητα, η ανάγκη για επιβεβαίωση παιδεύουν την ευάλωτη ύπαρξή της (ποιος είναι άλλωστε άτρωτος;). Ωστόσο, εκείνη βρίσκει τον τρόπο να υψώσει το ανάστημά της για να υπερασπιστεί τις επιλογές της και ταυτόχρονα να μεταδώσει το μικρόβιο της ανυπακοής στους νέους που πορεύονται δίπλα της. Αυτό το μοναδικό ερμηνευτικό ρεσιτάλ της Βραζιλιά­νας ντίβας Σόνια Μπράγκα, που συνοδεύεται ταυτόχρονα από εύστοχα υπαρξιακά, ταξικά και ιστορικά σχόλια σε κάθε σεκάνς, θα άξιζε ένα πιο καλοδουλεμένο φινάλε και σίγουρα όχι ένα παραδομένο στη διδακτική ευκολία επιμύθιο. 

Βραζιλία. 2016. Διάρκεια: 145΄. Διανομή: SEVEN FILMS.

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • Αθηνά Δημητριάδου πριν από 1 χρόνια

    Θα συμφωνήσω με την κριτική σας κατά τα 9/10. Γράφετε, πολύ σωστά, ότι η κάθε σεκάνς συνοδεύεται από εύστοχα υπαρξιακά, ταξικά και ιστορικά σχόλια.Νομίζω ότι το επιμύθιο καλώς ήταν τόσο γυμνό. Μερικά πράγματα να λέγονται νέτα σκέτα χωρίς περαιτέρω προεκτάσεις. Δεν θέλω να επεκταθώ. Απλώς έχω βαρεθεί τις ταινίες που φτάνουν στο αμήν και το αναλύουν για ένα δεκάλεπτο ακόμη. Πάντως το χρωστάω στην παρουσίασή σας το ότι πήγα και είδα την ταινία. Ευχαριστώ.

  • ΝΙΚΟΣ πριν από 1 χρόνια

    Και μόνο για την ντίβα Σονια Μπραγκα στα 65 της αξίζει αυτό το φιλμ