Κριτική

Αόρατη Κλωστή

Από -

Παλιομοδίτικο και ταυτόχρονα απόλυτα μοντέρνο, απέσπασε έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ και δυο για Χρυσή Σφαίρα.

Λας Βέγκας. Ένας ξεπεσμένος τζογαδόρος μαθαίνει τα κόλπα στον νεαρό Τζον. Όλα αλλάζουν όμως όταν εκείνος ερωτεύεται την Κλέμεντιν. Ήδη από την πρώτη του ταινία, το «Hard Eight» του 1996, ο Πολ Τόμας Άντερσον περιγράφει έναν αντρικό κόσμο με τους δικούς του κώδικες, τους οποίους κατέχει ένας μέντορας, πρόθυμος ή διστακτικός να τους παραδώσει σε έναν φιλόδοξο μαθητή. Η γυναικεία παρουσία αποσυντονίζει το εγχείρημα, μοτίβο που επαναλαμβάνεται σε διάφορες παραλλαγές σχεδόν καθ’ όλη τη φιλμογραφία του κορυφαίου δημιουργού, ο οποίος από τις «Ξέφρενες Νύχτες» και το «Μανόλια» μέχρι τα «Θα Χυθεί Αίμα», «The Master» και «Έμφυτο Ελάττωμα» διαπραγματεύεται θέματα πίστης κι εξουσίας, εμμονής, φαντασιώσεων και παραπλάνησης.

Ο μετρ της «Αόρατης Κλωστής» είναι ο Ρέινολντς Γούντκοκ (άλλη μία προσεγμένη στη λεπτομέρειά της ερμηνεία του Ντάνιελ Ντέι Λιούις), κορυφαίος σχεδιαστής μόδας στο Λονδίνο του ’50. Περφεξιονίστας και απόμακρος, ζει μια μοναχική ζωή αυστηρής ρουτίνας, μέχρι που ερωτεύεται τη νεαρή Άλμα, μια λιγομίλητη σερβιτόρα την οποία επιχειρεί να μετατρέψει σε μοντέλο και μούσα του. Κι εκείνη υπακούει, παγιδευμένη ανάμεσα σε έναν γοητευτικό άντρα που αγαπάει και μια αυστηρή γυναίκα, με άκαμπτη συμπεριφορά, που τον εξουσιάζει. Την αδερφή του, τη Σίριλ (η αγαπημένη του Μάικ Λι Λέσλι Μάνβιλ, που κλέβει σχεδόν κάθε σκηνή), η οποία τον προσέχει, τον διευκολύνει στο καθετί και τον καθοδηγεί πρακτικά ως έτερον ήμισύ του.

Ο Άντερσον περιγράφει τις σχέσεις αυτού του ασύμμετρου τριγώνου με τη φινέτσα ενός εμμονοληπτικού με τη λεπτομέρεια σινε-μόδιστρου. Φέρνοντας στο νου τα απολύτως ζυγισμένα, εικαστικής τελειότητας καδραρίσματα του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, ανασυνθέτει έναν κόσμο ψυχρής κομψότητας και ανομολόγητου πάθους, αυστηρής καλλιτεχνικής δημιουργίας και απεγνωσμένης προσπάθειας για ανθρώπινη επικοινωνία. Καθώς εσωτερικοί λαβύρινθοι (σκάλες, διάδρομοι, μισάνοιχτες πόρτες) αντιπαρατίθενται με ανοιχτά φυσικά τοπία και η Άλμα αρχίζει να διεκδικεί τον Ρέινολντς από τη Σίριλ (η ατσαλάκωτη «θεϊκή» εικόνα­ του), κάθε καλοϋπολογισμένη βελονιά γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρα επίδειξη ισχύος. Αλλά όποιος πάρει τελικά τον έλεγχο πρέπει να είναι προετοιμασμένος πως… θα χυθεί αίμα.

Ακριβά υφάσματα, ραφινάτοι τρόποι και μια λαμπερή επιφάνεια που πίσω της κρύβει μια διαρκή μάχη συναισθηματικών χαρακωμάτων. Όπως πίσω από τα έντονα χρώματα και τη μελωδική μουσική του Τζόνι Γκρίνγουντ, η οποία υποβάλλει μια υπνωτιστική ατμόσφαιρα πλαστής αρμονίας, κρύβονται η γοτθική ψυχή της χιτσκοκικής «Ρεβέκκας» και τα bigger than life πάθη ενός παλιομοδίτικου –μα πόσο κομψού!– χολιγουντιανού μελοδράματος. Καθώς ο Άντερσον εκμοντερνίζει τους κώδικες, ανανεώνει τις θεματικές κι ενορχηστρώνει αριστοτεχνικά τις λεπτομέρειές τους, η «Αόρατη Κλωστή» ολοκληρώνεται ως ένα κινηματογραφικό instant classic πάνω στην αδυναμία του σύγχρονου ανθρώπου να απελευθερωθεί από την (κοινωνικά παντοδύναμη) εικόνα του, απόλυτα γοητευτική και βαθιά καταραμένη.

ΗΠΑ. 2017. Διάρκεια: 130΄. Διανομή: UIP.

Σχετικά Θέματα

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα * e-mail
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • Panagiotis πριν από 5 μήνες

    Όταν μια ταινία κινείται και πραγματεύεται ακραία προσωπικά θέματα δεν μπορεί να ενδειαφέρει το ευρύ κοινό.Ερωτικές σχέσεις με μεγάλο ηλικιακό εύρος,σύνδρομα Ηλέκτρας,σύνδρομα τελειοθηρίας μέσα στην εργασιομανία είναι ζητήματα που απασχολούν λίγους και επειεικώς ψυχάκηδες που πρέπει να αφορούν τους ψυχιάτρους και όχι ένα φιλοθέαμον κοινό που πηγαίνει στο κινηματογράφο για να διασκεδάσει ή και να πάρει κάποια θετικά μηνύματα που μπορεί να τον προβληματίσουν.Τελικά οι προβληματικοί σεναριογράφοι ψάχνουν να βρουν ανάλογους κριτικούς για να παραπλανήσουν τον απλό cine-filer.Κρίμα και πάλι κρίμα σε ηθοποιούς που τους είχα και σε εκτίμηση.

  • mz πριν από 6 μήνες

    Δεν καταλαβαίνω πού βρέθηκαν τόσα αστεράκια για αυτήν την απολύτως βαρετή ταινία. Πραγματική απογοήτευση. Κανένα σενάριο, βαρετές ερμηνείες, μουσική επένδυση αδιάφορη, φωτογραφία μέτρια. Μια ταινία που με κούρασε χωρίς λόγο... ΜΗΝ πάτε! Πεταμένα τα 8ευρώ!

  • Tolis πριν από 6 μήνες

    Εντάξει τα λεφτά μας τα χάσαμε με την κάκιστη ταινία, το χρόνο μας θα τον πάρουμε ποτέ πίσω? Γιατί η πληρωμή είναι διπλή, και χρήματα πληρώνουμε και χρόνο καταναλώνουμε. Βλέποντας τα 4 αστεράκια από τους επαγγελματίες κριτικούς κινηματογράφου, λες πρέπει να είναι καλό, αξίζει να το δω οπότε επενδύεις τον πολύτιμο χρόνο σου και τα χρηματα σου για να πάρεις κάτι. Και όταν βγαίνοντας από τον κινηματογράφο ανακαλύπτεις ότι όχι μόνο δεν πήρες τίποτα αλλά έχασες, τότε δεν μπορείς παρά να εκνευριστείς με τον τρόπο που οι επαγγελματίες κριτικοί βαθμολογούν τις ταινίες λόγω των προτιμήσεων τους και των πιέσεων που τους ασκούνται από τις εταιρίες διανομής και το marketing. Γιατί αλλιώς ένας σινεφίλ άνθρωπος δεν θα μπορούσε ποτέ να δώσει 4 αστεράκια στην ταινία αυτή. Βαρετή, αργή, υποτονική, κακή, χωρίς νόημα κτλ κτλ. Προσθέστε ότι θέλετε και θα ταιριάξει απόλυτα. Αλλά βλέπετε το marketing φρόντισε να προβληθεί η ταινία σωστά σε παγκόσμιο επίπεδο, να αποσπάσει με άλλες μεθόδους υποψηφιότητες για oscar, να περάσει το μήνυμα ότι είναι η τελευταία ταινία ενός κορυφαίου ηθοποιού, οι εγχώριοι κριτικοί ακολουθούν και πες πες κάποιος θα το χάψει (όπως εγώ) και πληρώσει για να την δει. Βάλτε και την εμφάνιση του ηθοποιού στην Ελλάδα για την προώθηση της ταινίας και καταλαβαίνετε γιατί η ταινία έχει τα 4 αστεράκια των κριτικών. Λυπάμαι πολύ για τον τρόπο που γράφονται οι κριτικές αυτές από τους κριτικούς (δεν θα ξαναδώσω ποτέ σημασία σε αυτές) και πιο πολύ για τον χρόνο που έχασα τόσο για την ταινία όσο και για να γράψω αυτό το σχόλιο μπας και προλάβω κάποιον να μην κάνει το ίδιο λάθος.

  • Γεωργία πριν από 6 μήνες

    Άλλο έργο μάλλον είδαμε. Αδιάφορη ιστορία, η ερμηνεία της Κρίπς εντελώς άνευρη και ένα τέλος που ταιριάζει περισσότερο σε τηλεοπτική σειρά πάρα σε ταινία.

  • Loviture πριν από 6 μήνες

    Alma ...είναι η Ψυχή! Αόρατη κλωστή είναι η σύνδεση με την Ψυχή του. Γι αυτό και απ την πρωτη στιγμή είναι σαν να γνωρίζονται απο καιρό με μεγάλη οικειότητα... κλπ. η Ψυχή του θέλει να τον αποσπάσει απο αυτη την συμβατική, κανονιστική, τυπολατρική ζωή που ζει. Επίσης τον απαλλάσει από την μάνα του..αφού εξαφανίζεται το όραμά της όταν μπαίνει στο δωμάτιο κλπ κλπ

  • Δεσποινα Οικονομου πριν από 6 μήνες

    Πολυ βαρετο εργο! Κριμα το καλο παιξιμο και την φροντισμενη σκηνοθεσια.

  • siestini papadonikolaki πριν από 6 μήνες

    Άκρως ανιαρό δια τον μέσο Έλληνα επιβαρυμένο από τα προβλήματα τής εποχής μας. Μέχρι και τη μέση τής ταινίας από το δεύτερο διάλυμα προς το τέλος ήταν μία επανάληψη τυποποιημένων κινήσεων καθημερινότητας σε ένα οίκο μόδας υψηλής ραπτικής. .Οκ τό κατανοήσαμε. Υπηρξε και ένας έρωτας που δεν χωρούσε να προσαρμοστεί στην αυστηρότητα του περιβάλοντυος. Οκ τό κατανοήσαμε και αυτό...... Ολα άκρως τακτοποιημένα και στυλιζαρισμένα ανάλογα μέ τόν ρυμό τής καθημερινότητας που οι ιδιοκτήτες του οίκου είχαν επιβάλει ανάλογα με τις προσωπικότητές των υψηλών πελατειακών απαιτήσεων και των διευθυντών του οίκου. ΟΚ άψογη η εκτέλεση των ρόλων τών ηθοποιών και τής σκηνοθεσίας.Λίγο πρίν τό τέλος ..αφού μέ πήρε ο ύπνος κάτι άλλαξε πριν το τέλος τής ταινίας που δεν ξέρω αν το αποτέλεσμα αυτό άξιζε τόσο κόπο ...

  • EVI πριν από 6 μήνες

    Εξαιρετική ταινία από κάθε άποψη, σενάριο,σκηνοθεσία, μουσική!!! Ο Ντέι Λιούης έδωσε ρεσιτάλ ηθοποιίας σε έναν πολυδιάστατο ρόλο. Εξαιρετικές και οι πρωταγωνίστριες Λέσλι Μανβιλ και Βίκυ Κριπς!!! Μην το χάσετε!!!!!

  • Belina πριν από 6 μήνες

    Anderson I believe you enjoyed the make of the film with DANIEL D LUIS!