Κριτική

Ανθρώπινη Ροή

Από -

Ο Κινέζος εικαστικός Άι Γουεϊγουέι καταγράφει με απλό, όχι όμως απλοϊκό ή μελοδραματικό τρόπο τη σύγχρονη προσφυγική κρίση από την Κεντρική Αφρική και τη Νότια Ευρώπη μέχρι το Μεξικό και τη Μέση Ανατολή.

Από τους διασημότερους εκπροσώπους της conceptual art, ο Κινέζος εικαστικός Άι Γουεϊγουέι είναι εξίσου γνωστός και για την ακτιβιστική δράση του, ενώ έχει έρθει επανειλημμένα σε σύγκρουση με το αυταρχικό καθεστώς του Πεκίνου. Πολλά από τα έργα του χρησιμοποιούν multimedia υλικό και ο ίδιος έχει σκηνοθετήσει μια σειρά από ντοκιμαντέρ, όπως το δεκάωρο «Chang’an Boulevard» (2004), συνήθως ανθρωπολογικού και κοινωνικοπολιτικού χαρακτήρα. Η «Ανθρώπινη Ροή», η οποία έκανε πρεμιέρα στο Διαγωνιστικό Τμήμα του περσινού Φεστιβάλ Βενετίας, είναι η πλέον φιλόδοξη μέχρι τώρα ταινία του, για την οποία ταξίδεψε σε 23 χώρες και χρησιμοποίησε συνεργεία συνολικά 200 τεχνικών, με 12 διαφορετικούς καμεραμάν. Οι «σκηνοθετημένες» εικόνες, οι οποίες περιλαμβάνουν από συνεντεύξεις μέχρι εικαστικής αρτιότητας πλάνα που παραπέμπουν σε installations, συνδυάζονται με αυτοσχέδια γυρίσματα από κινητό τηλέφωνο που απαθανατίζουν την ατμόσφαιρα της στιγμής.

Το μοντάζ δημιουργεί μια αφήγηση η οποία περιγράφει, καταγράφει και αποκαλύπτει. Στατιστικά και ιστορικά στοιχεία μαζί με τηλεγραφικά αποσπάσματα του διεθνούς Τύπου συνοδεύουν το οπτικό υλικό, συνθέτοντας έτσι ένα κινηματογραφικά απλό, όχι όμως και απλοϊκό ή μελοδραματικό ντοκουμέντο ύψιστης ανθρωπιστικής αξίας. Οι σκηνές από την Ειδομένη (μεγάλο μέρος της ταινίας είναι γυρισμένο στη Λέσβο και στα σύνορά μας με τη FYROM), το Μπανγκλαντές, δίπλα από τον ουγγρικό φράκτη, τη Λωρίδα της Γάζας, τη Συρία και την Κένυα σοκάρουν, ενισχυμένες από λίγο πολύ γνωστές –μα δύσκολο να τις καταπιείς– πληροφορίες: «Το 2016 πάνω από 22 εκατ. άνθρωποι, οι μισοί από αυτούς παιδιά, καταγράφηκαν ως πρόσφυγες». Πολιτικοί, ακτιβιστές και οι ίδιοι οι «ήρωες» σχολιάζουν την κατάσταση, αλλά η «Ανθρώπινη Ροή» γνωρίζει πως δεν μπορεί να δώσει εύκολες απαντήσεις. Η κάμερά της είναι εκεί για να συντηρήσει τη μνήμη, να ευαισθητοποιήσει συνειδήσεις και να επαναπροσδιορίσει προτεραιότητες.

Γερμανία, ΗΠΑ, Κίνα. 2017. Διάρκεια: 140΄. Διανομή: SEVEN FILMS.

Δώσε το σχόλιο σου

* Όνομα   * e-mail    
Σχόλιο

Έχω διαβάσει και αποδέχομαι τις οδηγίες και τους όρους χρήσης  
Επιθυμώ να λάβω ενημέρωση με email σε περίπτωση απάντησης

  • Αλέξανδρος Κολλιόπουλος πριν από 3 μήνες

    ... παίρνω την ευκαιρία για ένα γενικότερο σχόλιο, για τους κριτικούς του κινηματογράφου, χαίρομαι που εδώ και δεκαετίες, όχι μόνο δεν τους παίρνω υπόψη μου, αλλά έχω δει και αριστουργήματα εξ αιτίας αυτού. Τώρα τι κάνει, τι βλέπει τι προτιμά το κοινό άλλο θέμα, από που κρέμεται. Υ.Γ βλέπω κινηματογράφο 40 χρόνια τώρα, έχω γαλουχηθεί με τα cinefil περιοδικά από την εποχή του "ανεξάρτητου"... κοίτα Θεσσαλονίκη πλευρά, μιλάμε για την εποχή που καθόσουν στο σινεμα, χωρις βραχιολάκια και αριθμημένες θέσεις, ξαναέβλεπες και εμβάθυνες. ΑΛήθεια όσοι κάνουν ¨κριτική" έχουν την εμπειρία του κομπάρσου, σκηνοθέτη, ηθοποιού δεν ξέρω τι άλλο? Το κριτήριο μου για μια ταινία, και μέχρι τώρα δεν έχω πέσει έξω, η εμπειρία μου και οι φωτογραφίες, τόσο απλά, τόσο πολύπλοκα μαζί, πίσω από τα ρετούς και το πιασάρικο τους.