Παντρεμένη με ναυτικό και μητέρα τριών παιδιών, η Μαρία προσπαθεί να βάλει σε τάξη τόσο τα προσωπικά της προβλήματα όσο και τα αβάσταχτα χρέη των γονιών της. Μέχρι τη στιγμή που εκρήγνυται, σε ένα σκηνοθετημένο με δυναμισμό κι ερμηνευμένο με πάθος, αλλά βαρυφορτωμένο και αλληγορικά φλύαρο δράμα με διεθνή φεστιβαλική καριέρα.
Μετά το εντυπωσιακό, αλλά άνισο ντεμπούτο του με τη «Χώρα Προέλευσης», ο Σύλλας Τζουμέρκας επιστρέφει στην πυρακτωμένη νεοελληνική πραγματικότητα εξίσου δυναμικά, οπλισμένος με σαφώς μεγαλύτερη κινηματογραφική ωριμότητα. Θέματα της πρώτης ταινίας του επιστρέφουν προς αναδιαπραγμάτευση και η «επιθετική» σκηνοθεσία του διατηρεί το χαρακτηριστικό, ιδιαίτερο ύφος της, αλλά η θυμωμένη «Έκρηξη» αναπνέει με μεγαλύτερη ελευθερία, καθώς πολλά αφηγηματικά βαρίδια έχουν πλέον ξεσκαρταριστεί.
Θα έπρεπε όμως αυτά να ήταν πολύ περισσότερα. Γύρω από την ιστορία μιας 35άρας, παντρεμένης με ναυτικό και μητέρας τριών παιδιών, μια υπό κατάρρευση Ελλάδα περιγράφεται ανάγλυφα ως κοινωνικό φόντο. Η Μαρία έρχεται σε μετωπική σύγκρουση μαζί της, καθώς νιώθει εγκλωβισμένη σε μια καθημερινότητα που την πνίγει σφραγίζοντας κάθε διέξοδό της: ερωτική, συναισθηματική, οικονομική και οικογενειακή. Στην προσπάθειά της να διαχειριστεί την απουσία του άντρα της, την αντιφατική σχέση με τη μικρότερη αδερφή της, που είναι παντρεμένη με έναν ακροδεξιό υπάλληλο καθαριότητας, και τα υπέρογκα χρέη του μαγαζιού των γονιών της, φτάνει με ταχύτητα στο απόλυτο αδιέξοδο, συνειδητοποιώντας πως δεν έχει άλλη επιλογή από το να συνεχίσει να πατάει το γκάζι.
Με μια λιτή, εξομολογητική σκηνή στην οποία η έκδηλη εσωτερική οργή, σε κόντρα με την εξωτερική ψυχρότητα τής (άλλη μία φορά εξαιρετικής) Αγγελικής Παπούλια, κορυφώνει ιδανικά μια διαδρομή «πτώσης», ο Τζουμέρκας αναρω- τιέται με τόλμη πάνω στη σύγχρονη πραγματικότητα μιας γενικευμένης απελπισίας όσο και απόλυτης απραξίας. Οι εικόνες του κουβαλούν την ένταση με την οποία πάλλονται τα συναισθήματα των χαρακτήρων του, το μοντάζ της Κάθριν Ντίτζελ κάνει τον κατακερματισμένο χρόνο σύμμαχο μιας ασθματικής αφήγησης και το ψυχολογικό ξεγύμνωμα της Μαρίας είναι ειλικρινές πέρα από κάθε πολιτική ορθότητα.
Μια σειρά από κινηματογραφικά προτερήματα δηλαδή που ο ταλαντούχος σκηνοθέτης είχε φανερώσει και στο ντεμπούτο του, το οποίο η συσσώρευση συμβόλων, η επιτηδευμένη περιπλοκότητα και η υπερβολική αλληγορική διάθεση είχαν τραυματίσει επώδυνα. Η διάθεση να ειπωθούν πολλά, σχεδόν όλα, και μάλιστα με δυνατή φωνή, υπάρχει τιθασευμένη κι εδώ, προσθέτοντας στη βασική πλοκή-διαδρομή υπαρξιακής αφύπνισης πινελιές κοινωνικού νατουραλισμού (οι σκηνές στην εφορία), αναφορές στην αρχαία τραγωδία («Μήδεια»), περιττές επεξηγήσεις (ο Παπανδρέου στο Καστελόριζο), παραπλανητικές πληροφορίες για τους χαρακτήρες (η σεξουαλική ζωή του ναυτικού), φτηνές απλοποιήσεις (φασισμός και κάθε είδους διαστροφή πάνε μαζί) και μια φλύαρη σκηνή φλας μπακ πριν από το φινάλε (το γλέντι του γάμου) που αποσυντονίζει το αφηγηματικό τέμπο. στοιχεία που επικαλύπτουν το σκληρό κουκούτσι του φιλμ, εκεί όπου κρύβονται οι πικρές και πολύτιμες κινηματογραφικές αλήθειες του.
Ελλάδα. 2014. Διάρκεια: 83΄. Διανομή: STRADA FILMS.
Περισσότερες πληροφορίες
Η Έκρηξη
Παντρεμένη με ναυτικό και μητέρα τριών παιδιών, η Μαρία προσπαθεί να βάλει σε τάξη τόσο τα προσωπικά της προβλήματα όσο και τα αβάσταχτα χρέη των γονιών της. Μέχρι τη στιγμή που εκρήγνυται…
