Από τις πιο σημαντικές και ενδιαφέρουσες φωνές στη σύγχρονη ελληνική κεραμική, η Κατερίνα Γιάννακα μας μιλά για τη διαχρονική αγάπη της για την αρχέγονη αυτή τέχνη αλλά και την Αίγινα με αφορμή την έκθεσή της στην eleni marneri galerie από τις 10 Απριλίου.
Πως προέκυψαν τα κεραμικά της έκθεσης;
Δεν προέκυψαν από κάποιο ιδιαίτερο λόγο, παρά μόνο από την ανάγκη μου για δουλειά. Δουλεύω κάθε μέρα κ όταν βγεί κάτι που να με ικανοποιεί το κρατάω. Έτσι γεννιούνται οι εκθέσεις. Πάντα το δίπτυχο ''η φύση κ εγώ''.
Πώς γεννήθηκε το ενδιαφέρον σας για την κεραμική;
Αυτό είναι μια ιστορία παλιά, όσο κι εγώ....Υπήρχε σίγουρα κάτι μικρό μέσα μου, που σιγά σιγά μεγάλωνε μαζί μου και με την βοήθεια πολλών ταξιδιών που έκανα από μικρή με τους γονείς μου, τις επισκέψεις από τότε σε μουσεία, πολλά βιβλία που είχα την τύχη να παίρνω σαν δώρα, γιατί οι μεγάλοι γύρω μου, κάτι είχαν καταλάβει...
Τι είναι για σας η κεραμική;
Αρχέγονη ανάγκη του ανθρώπου, και είναι το χαρακτηριστικό της αυτό που με συγκινεί τόσο σ' αυτή. Το γεγονός ότι υπάρχει όσο σχεδόν υπάρχουν οι άνθρωποι. Στους αιώνες δεν έχει αλλάξει πολύ, γιατί οι ανάγκες είναι λίγο- πολύ σχετικές....αυτό που αλλάζει είναι η αισθητική και μαζί της οι ''μόδες''. Σχεδόν κάθε χώρα έχει τη δική της αισθητική, κάθε αιώνας τη δική του. Άρα και τα δικά τους κεραμικά... Από αυτά προκύπτουν οι διαφορετικές μορφές που συναντούμε. Θέλω να πω, ότι μπορούμε να ξεχωρίσουμε ένα κεραμικό από την Ιαπωνία, από ένα Αγγλικό. Ένα μεσαιωνικό από ένα της δεκαετίας του 50.
Σας ενδιαφέρει η λαϊκή κεραμική παράδοση; Ποιες είναι ο αναφορές σας;
Αγαπώ πάρα πολύ την λαϊκή παράδοση. Πιστεύω ότι υπάρχει μέσα μου, γιατί έχω περάσει άπειρες ώρες να παρατηρώ τα λαϊκά αριστουργήματα, απ' όποια γωνιά της γης κι αν προέρχονται. Επομένως τα κουβαλάω μαζί μου. Αυτή η τεράστια σοφία αιώνων που εκφράζεται από έναν λαϊκό καλλιτέχνη στο αντικείμενο που κατασκευάζει με μαγεύει. Αυτοί είναι οι δάσκαλοί μου στην κεραμική.
Το γεγονός ότι ζείτε στην Αίγινα που έχει μεγάλη παράδοση στην κεραμική επηρεάζει τη δουλειά σας;
Μόνο σαν ιδέα την επηρεάζει. Το ότι συνεχίζω να δουλεύω με τον ίδιο τρόπο που δούλευαν οι άνθρωποι μέσα στους αιώνες, ότι κάνω τις ίδιες ακριβώς κινήσεις, ότι χρησιμοποιώ τα ίδια υλικά, ότι δεν χρησιμοποιώ κανένα εργαλείο, παρά ένα μικρό μαχαιράκι, πάντα το ίδιο από τότε που άρχισα ως σήμερα, όλα αυτά με κάνουν να αισθάνομαι πολύ τρυφερά για τη κεραμική. Αν μπορώ να το πω έτσι....Αλλά γιατί να μην μπορώ; Έτσι αισθάνομαι. Τρυφερά. Γιατί η Αίγινα; Την έχετε δει; Την έχετε ζήσει έστω για λίγο, την έχετε μυρίσει στις 4 εποχές του χρόνου; Έχετε δει το φως της, την διαφάνεια των ωρών της; Έχετε ακούσει την ησυχία της; Αν ναι, με καταλαβαίνετε, αν πάλι όχι, δύσκολο να σας εξηγήσω!!!!
Δείτε το βίντεο της Γιάννακα:
Περισσότερες πληροφορίες
